و به جمعآورى غنائم پرداختند يكى از مسلمانان ، غنيمت بسيار گرانقيمتى نزد مسئول جمع غنائم آورد آنها از مشاهده آن تعجب كردند و گفتند : ما هرگز چيزى اين چنين گرانبها نديديم ، سپس از وى پرسيدند آيا چيزى از آن برگرفته اى ؟
گفت : به خدا قسم اگر بخاطر « اللَّه » نبود هرگز آن را نزد شما نمىآوردم ، آنها فهميدند كه اين مرد ، شخصيت معنوى خاصى دارد و از او خواستند كه خود را معرفى كند ، او در پاسخ گفت : نه به خدا سوگند هرگز خود را معرفى نميكنم كه مرا ستايش كنيد و براى ديگرى نمىگويم كه مرا تمجيد كند ولى خدا را شكر مىكنم و به پاداش او راضيم ( 1 ) .
[ سوره آلعمران ‹ 3 › : آيات 162 تا 163 ]
أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّه كَمَنْ باءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّه وَمَأْواه جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ‹ 162 › هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللَّه وَاللَّه بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ ‹ 163 ›
ترجمه :
162 - آيا كسى كه از رضايت خدا پيروى كرده ، همانند كسى است كه به سوى خشم و غضب خدا بازگشته و جايگاه او جهنم و پايان كار او بسيار بد است ؟ ! 163 - هر يك از آنها براى خود درجه و مقامى در پيشگاه خدا دارند و خداوند به آنچه انجام مىدهند بينا است .
تفسير :
آنها كه در جهاد شركت نكردند
* ( أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّه ) * در آيات گذشته در جوانب مختلف جنگ « احد » و نتائج آن بحث شد ،
هامش
( 1 ) - تاريخ طبرى جزء 4 ص 16 .