شان نزول
در باره شان نزول اين آيات ، روايات متعددى وارد شده است و از مجموع آنها استفاده مىشود كه اين آيات دنباله آياتى است كه قبلا در باره جنگ احد داشتيم ، و در حقيقت اين آيات تجزيه و تحليلى است روى نتائج جنگ احد و عوامل پيدايش آن به عنوان يك سرمشق بزرگ براى مسلمانان ، و در ضمن وسيله اى است براى تسلى و دلدارى و تقويت روحى آنها ، زيرا همانطور كه گفتيم جنگ احد بر اثر نافرمانى و عدم انضباط نظامى جمعى از سربازان اسلام ، در پايان به - شكست انجاميد و جمعى از شخصيتها و چهرههاى برجسته اسلام از جمله « حمزه » عموى پيامبر ، در اين ميدان شربت شهادت نوشيدند .
پيامبر همان شب با ياران خود به ميان كشتگان رفت و براى بزرگداشت ارواح شهداء بر سر جنازه يكا يك آنها مىنشست و اشك مىريخت و طلب آمرزش مىنمود ، و سپس اجساد همه آنها در دامنه كوه احد در ميان اندوه فراوان به خاك سپرده شد ، در اين لحظات حساس كه مسلمانان نياز شديد به تقويت روحى و هم استفاده معنوى از نتائج شكست داشتند آيات فوق نازل گرديد .
تفسير :
نتائج جنگ احد
* ( وَلا تَهِنُوا وَلا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ) * * ( « وَلا تَهِنُوا ) * » از ماده « وهن » گرفته شده و « وهن » در لغت به معنى هر نوع سستى است ، خواه در جسم و تن باشد ، و يا در اراده و ايمان .
در اين آيه نخست به مسلمانان هشدار داده شده كه مبادا از باختن يك جنگ ،