[ سوره آلعمران ‹ 3 › : آيات 139 تا 143 ]
وَ لا تَهِنُوا وَلا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ‹ 139 › إِنْ يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُه وَتِلْكَ الأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّه الَّذِينَ آمَنُوا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَداءَ وَاللَّه لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ‹ 140 › وَلِيُمَحِّصَ اللَّه الَّذِينَ آمَنُوا وَيَمْحَقَ الْكافِرِينَ ‹ 141 › أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللَّه الَّذِينَ جاهَدُوا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصَّابِرِينَ ‹ 142 › وَلَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَلْقَوْه فَقَدْ رَأَيْتُمُوه وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ ‹ 143 ›
ترجمه :
139 - و سست نشويد و غمگين مگرديد و شما برتريد اگر ايمان داشته باشيد .
140 - اگر به شما ( در ميدان احد ) جراحتى رسيد ( و ضربه اى وارد شد ) به آن جمعيت نيز ( در ميدان بدر ) جراحتى همانند آن وارد گرديد و ما اين روزها ( ى پيروزى و شكست ) را در ميان مردم مىگردانيم ( كه اين خاصيت زندگى جهان است ) تا افرادى كه ايمان آوردهاند شناخته شوند و خداوند از ميان شما قربانيانى بگيرد ، و خداوند ظالمان را دوست نمىدارد .
141 - و تا خداوند افراد با ايمان را خالص گرداند ( و ورزيده شوند ) و كافران را تدريجا نابود سازد .
142 - آيا چنين پنداشتيد كه شما ( تنها با ادعاى ايمان ) وارد بهشت خواهيد شد در حالى كه هنوز خداوند مجاهدان از شما و صابران را مشخص نساخته است ؟
143 - و شما تمناى مرگ ( و شهادت در راه خدا ) را پيش از آنكه با آن روبرو شويد مىكرديد سپس آن را با چشم خود ديديد در حالى كه به آن نگاه مىكرديد ( و حاضر نبوديد به آن تن در دهيد ، چقدر ميان گفتار و كردار شما فاصله است ) .