[ سوره البقرة ‹ 2 › : آيه 203 ]
وَ اذْكُرُوا اللَّه فِي أَيَّامٍ مَعْدُوداتٍ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلا إِثْمَ عَلَيْه وَمَنْ تَأَخَّرَ فَلا إِثْمَ عَلَيْه لِمَنِ اتَّقى وَاتَّقُوا اللَّه وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْه تُحْشَرُونَ ‹ 204 ›
ترجمه :
203 - و خدا را در روزهاى معينى ياد كنيد ! ( روزهاى 11 و 12 و 13 ماه ذى الحجه ) . و هر كس شتاب كند ، و ( ذكر خدا را ) در دو روز انجام دهد ، گناهى بر او نيست ، و هر كه تاخير كند ، ( و سه روز انجام دهد نيز ) گناهى بر او نيست ، براى كسى كه تقوا پيشه كند . و از خدا بپرهيزيد و بدانيد شما به سوى او محشور خواهيد شد !
تفسير : آخرين سخن درباره حج
اين آيه در حقيقت ، آخرين آيه اى است كه در اينجا درباره مراسم حج ، سخن مىگويد و سنتهاى جاهلى را در رابطه با تفاخرهاى موهوم نسبت به نياكان و گذشتگان در هم مىشكند ، و به آنها توصيه مىكند كه ( بعد از مراسم عيد ) به ياد خدا باشند مىفرمايد : « خدا را در روزهاى معينى ياد كنيد » ( * ( وَاذْكُرُوا اللَّه فِي أَيَّامٍ مَعْدُوداتٍ ) * ) .
با توجه به اينكه اين دستور ، به قرينه آيات سابق مربوط به پايان مراسم حج است ناظر به روزهاى يازده و دوازده و سيزده ماه خواهد بود كه در لسان روايات به عنوان « ايام تشريق » ناميده شده ، چنان كه از نامش پيداست ايامى است روشنى بخش كه روح و جسم انسان را در پرتو اين مراسم ، نورانى مىكند .
در آيه 28 سوره حج ، دستور به ذكر نام خدا در « أَيَّامٍ مَعْلُوماتٍ » آمد ، و در اينجا در « * ( أَيَّامٍ مَعْدُوداتٍ ) * » ، معروف اين است كه « أَيَّامٍ مَعْلُوماتٍ » به معنى ده روز