در آخرين آيه راه بازگشت را به روى اين افراد مىگشايد و به آنان اجازه توبه مىدهد چرا كه هدف قرآن در همه جا اصلاح و تربيت است و يكى از مهمترين اسباب اصلاح و تربيت گشودن راه بازگشت به روى بدكاران و آلودگان است مىفرمايد : « مگر كسانى كه بعد از آن توبه كنند و اصلاح نمايند و در مقام جبران بر آيند ( كه توبه آنان پذيرفته مىشود ) زيرا خداوند آمرزنده و مهربان است » ( * ( إِلَّا الَّذِينَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَأَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّه غَفُورٌ رَحِيمٌ ) * ) .
اين آيه مانند بسيارى از آيات ديگر قرآن پس از طرح مساله توبه با جمله « و اصلحوا » اين حقيقت را مىفهماند كه توبه تنها ندامت از گذشته و تصميم بر ترك گناه در آينده نيست . بلكه شرط قبولى توبه آن است كه با اعمال نيك خود در آينده اعمال زشت پيشين را جبران كند و لذا در بعضى از آيات قرآن بعد از ذكر توبه اشاره به ايمان و عمل صالح شده است مانند آيه فوق و آيه 60 سوره مريم مىفرمايد : إِلَّا مَنْ تابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صالِحاً : « مگر كسى كه توبه كند و ايمان آورد و عمل صالح انجام دهد » در غير اين صورت توبه يك توبه كامل نيست .
بلكه از اين تعبير استفاده مىشود كه گناه نقصى در ايمان انسان ايجاد مىكند كه بعد از توبه بايد تجديد ايمان كند تا اين نقص بر طرف گردد .
نكته : آيا توبه « مرتد » پذيرفته مىشود ؟
« مرتد » يعنى كسى كه اسلام را پذيرفته و سپس از آن باز گشته ، بر دو قسم است « مرتد فطرى » و « مرتد ملى » مرتد فطرى به كسى گفته مىشود كه از پدر و يا مادر مسلمان تولد يافته و يا به قول بعضى در حالى كه نطفه او منعقد شده پدر و يا مادرش مسلمان بودهاند و سپس او اسلام را پذيرفته و بعدا از آن برگشته است ولى مرتد ملى به كسى گفته مىشود كه از پدر و مادر مسلمان تولد نيافته بلكه خود بعد از بلوغ اسلام را پذيرفته و سپس از آن باز گشته است .