[ سوره آلعمران ‹ 4 › : آيات 35 تا 36 ]
إِذْ قالَتِ امْرَأَتُ عِمْرانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ ما فِي بَطْنِي مُحَرَّراً فَتَقَبَّلْ مِنِّي إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ‹ 35 › فَلَمَّا وَضَعَتْها قالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُها أُنْثى وَاللَّه أَعْلَمُ بِما وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالأُنْثى وَإِنِّي سَمَّيْتُها مَرْيَمَ وَإِنِّي أُعِيذُها بِكَ وَذُرِّيَّتَها مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ ‹ 36 ›
ترجمه :
35 - ( به ياد آوريد ) هنگامى را كه همسر « عمران » گفت : « خداوندا ! آنچه را در رحم دارم ، براى تو نذر كردم ، كه « محرر » ( و آزاد ، براى خدمت خانه تو ) باشد . از من بپذير ، كه تو شنوا و دانايى ! 36 - ولى هنگامى كه او را به دنيا آورد ، ( و او را دختر يافت ، ) گفت : « خداوندا ! من او را دختر آوردم - ولى خدا از آنچه او به دنيا آورده بود ، آگاهتر بود - و پسر ، همانند دختر نيست .
( دختر نمىتواند وظيفه خدمتگزارى معبد را همانند پسر انجام دهد . ) من او را مريم نام گذاردم ، و او و فرزندانش را از ( وسوسههاى ) شيطان رانده شده ، در پناه تو قرار مىدهم . »
تفسير : عمران و دخترش مريم
به دنبال اشاره اى كه به عظمت آل عمران در آيات قبل آمده بود در اين آيات سخن از عمران و دخترش مريم به ميان مىآورد ، و به طور فشرده چگونگى تولد و پرورش و بعضى از حوادث مهم زندگى اين بانوى بزرگ را بيان مىكند .
توضيح اينكه : از تواريخ و اخبار اسلامى و گفته مفسران استفاده مىشود كه « حنة » و « اشياع » دو خواهر بودند كه اولى به همسرى « عمران » كه از شخصيتهاى