از اينها گذشته امتيازات ذاتى براى نزديكى انسان به خدا هرگز كافى نيست بلكه بايد با امتيازات اكتسابى همراه باشد .
2 - آيه در صدد بيان همه برگزيدگان خدا نيست بلكه تنها اشاره به جمعى از آنها مىكند و اگر بعضى از پيامبران كه از اين دودمان نيستند ، در آن ذكر نشدهاند دليل بر عدم برگزيدن آنها نمىباشد ، ضمنا بايد توجه داشت كه « آل ابراهيم » موسى بن عمران و پيامبر اسلام و برگزيدگان خاندان او را نيز شامل مىشود ، زيرا همه آنها از دودمان ابراهيم هستند .
3 - به گفته « راغب » در كتاب مفردات كلمه « آل » از « اهل » گرفته شده و تنها تفاوتى كه با اهل دارد اين است كه « آل » معمولا به نزديكان افراد بزرگ و شريف گفته مىشود ولى « اهل » معنى وسيعى دارد و بر همه اطلاق مىگردد ، همچنين « آل » به افراد انسان اضافه مىشود ولى كلمه اهل به زمان و مكان و هر چيز ديگر اضافه مىشود ، مثلا مىگويند : اهل فلان شهر اما نمىگويند آل فلان شهر .
4 - ناگفته پيداست كه منظور از برگزيدگان آل ابراهيم و آل عمران اين نيست كه تمام فرزندان ابراهيم و عمران از برگزيدگان هستند ، زيرا ممكن است در ميان آنها حتى افراد كافرى وجود داشته باشند بلكه منظور اين است كه جمعى از « دودمان » آنها برگزيده شدهاند .
5 - « عمران » در آيه فوق همان پدر « مريم » است نه پدر « موسى » زيرا هر كجا در قرآن نام عمران برده شده اشاره به پدر مريم مىباشد و آيات بعد كه شرح حال مريم را بيان مىكند نيز گواه اين مطلب است .
6 - در روايات متعددى كه از طرق اهل بيت ع به ما رسيده است به اين آيه براى معصوم بودن انبياء و امامان استدلال شده است ، زيرا خداوند هرگز افراد گنهكار و آلوده به شرك و كفر و فسق را انتخاب نمىكند بلكه آنهايى را برمىگزيند كه از آلودگيها بر كنار و معصوم باشند ( البته مراحلى از عصمت را مىتوان از آيه
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 520
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٢٠