[ سوره آلعمران ‹ 4 › : آيات 33 تا 34 ]
إِنَّ اللَّه اصْطَفى آدَمَ وَنُوحاً وَآلَ إِبْراهِيمَ وَآلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ ‹ 34 › ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَاللَّه سَمِيعٌ عَلِيمٌ ‹ 34 ›
ترجمه :
33 - خداوند ، آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را بر جهانيان برترى داد .
34 - آنها فرزندان ( و دودمانى ) بودند كه ( از نظر پاكى و تقوا و فضيلت ، ) بعضى از بعض ديگر گرفته شده بودند ، و خداوند ، شنوا و داناست ( و از كوششهاى آنها در مسير رسالت خود ، آگاه مىباشد ) .
تفسير : نياكان مريم
اين آيات ، سرآغازى است براى بيان سرگذشت مريم و اشاره اى به مقامات اجداد او و نمونه بارزى است از محبت واقعى به پروردگار و ظهور آثار اين محبت در عمل ، كه در آيات گذشته به آن اشاره شده بود .
نخست مىفرمايد : « خداوند آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر عالميان برگزيد » ( * ( إِنَّ اللَّه اصْطَفى آدَمَ وَنُوحاً وَآلَ إِبْراهِيمَ وَآلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ ) * ) .
« اصطفى » از ماده « صفو » ( بر وزن عفو ) به معنى خالص شدن چيزى است و صفوة به معنى خالص هر چيزى است ، سنگ صاف را در لغت عرب از اين نظر صفا مىگويند كه داراى خلوص و پاكى است ، بنا بر اين اصطفاء به معنى انتخاب كردن قسمت خالص چيزى است .
آيه فوق مىگويد : « ما آدم و نوح و خاندان ابراهيم و عمران را برگزيديم »