[ سوره آلعمران ‹ 4 › : آيه 28 ]
لا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّه فِي شَيْءٍ إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقاةً وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّه نَفْسَه وَإِلَى اللَّه الْمَصِيرُ ‹ 28 ›
ترجمه :
28 - افراد با ايمان نبايد به جاى مؤمنان ، كافران را دوست و سرپرست خود انتخاب كنند ، و هر كس چنين كند ، هيچ رابطه اى با خدا ندارد ( و پيوند او به كلى از خدا گسسته مىشود ) ، مگر اينكه از آنها به پرهيزيد ( و به خاطر هدفهاى مهمترى تقيه كنيد ) . خداوند شما را از ( نافرمانى ) خود ، بر حذر مىدارد ، و بازگشت ( شما ) به سوى خداست .
تفسير : با دشمنان طرح دوستى نريزيد
در آيات گذشته سخن از اين بود كه عزت و ذلت و تمام خيرات به دست خدا است ، و در اين آيه به همين مناسبت مؤمنان را از دوستى با كافران شديدا نهى مىكند ، زيرا اگر اين دوستيها به خاطر كسب قدرت و ثروت و عزت است ، همه اينها به دست خدا است .
مىفرمايد : « افراد با ايمان نبايد غير از مؤمنان ( يعنى ) كافران را دوست و ولى و حامى خود انتخاب كنند » ( * ( لا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ) * ) . ( 1 )
« و هر كس چنين كند در هيچ چيز از خداوند نيست » و رابطه خود را به كلى از پروردگارش گسسته است ( * ( وَمَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّه فِي شَيْءٍ ) * ) .
اين آيه در زمانى نازل شد كه روابطى در ميان مسلمانان و مشركان با يهود و
هامش
( 1 ) « اولياء » جمع « ولى » و در اينجا به معنى دوست و حامى و همپيمان و يار و ياور است .