صورت مخفى انجام گيرد و بيم رياكارى و عدم اخلاص مىرود مخفى ساختن آن بهتر خواهد بود .
در بعضى احاديث تصريح شده كه انفاقهاى واجب بهتر است اظهار گردد ، و اما انفاقهاى مستحبّ بهتر است مخفيانه انجام گيرد .
از امام صادق ع نقل شده كه فرمود : « زكات واجب را به طور آشكار از مال جدا كنيد و به طور آشكار انفاق نمائيد اما انفاقهاى مستحبّ اگر مخفى باشد بهتر است » ( 1 ) .
اين احاديث با آنچه در بالا گفتيم منافات ندارد ، زيرا انجام وظائف واجب كمتر آميخته به ريا مىشود ، چون وظيفه اى است كه در محيط اسلامى هر كس ناچار است آن را انجام دهد و همچون يك ماليات قطعى است كه بايد همه بپردازند ، بنا بر اين اظهار آن بهتر است و اما انفاقهاى مستحبى چون جنبه الزامى ندارد ممكن است اظهار آن به خلوص نيت بزند لذا اختفاى آن شايسته تر مىباشد .
2 - از جمله « * ( وَيُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِنْ سَيِّئاتِكُمْ ) * » استفاده مىشود كه انفاق در راه خدا در آمرزش گناهان اثر عميق دارد زيرا بعد از دستور انفاق در اين جمله مىفرمايد : « و گناهان شما را مىپوشاند » .
البته مفهوم اين سخن آن نيست كه بر اثر انفاق كوچكى ، همه گناهان بخشوده خواهد شد ، بلكه با توجه به كلمه « من » كه معمولا براى « تبعيض » به كار مىرود استفاده مىشود كه انفاق قسمتى از گناهان را مىپوشاند . روشن است كه آن قسمت بستگى به « مقدار انفاق » و « ميزان اخلاص » دارد .
در باره اينكه انفاق سبب آمرزش مىشود از طرق اهل بيت ع و اهل تسنن روايات زيادى وارد شده است از جمله در حديثى آمده است : « انفاق نهانى خشم
هامش
( 1 ) الزكاة المفروضة تخرج علانية و تدفع علانية و غير الزكاة ان دفعته سرا فهو افضل - تفسير مجمع البيان جلد 1 و 2 صفحه 384 ، نقل از على بن ابراهيم جلد 1 صفحه 93 .