[ سوره البقرة ‹ 2 › : آيات 240 تا 242 ]
وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْواجاً وَصِيَّةً لأَزْواجِهِمْ مَتاعاً إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْراجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِي ما فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَعْرُوفٍ وَاللَّه عَزِيزٌ حَكِيمٌ ‹ 240 › وَلِلْمُطَلَّقاتِ مَتاعٌ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ ‹ 241 › كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّه لَكُمْ آياتِه لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ‹ 242 ›
ترجمه :
240 - و كسانى كه از شما در آستانه مرگ قرار مىگيرند و همسرانى از خود به جا مىگذارند . بايد براى همسران خود وصيت كنند كه تا يك سال ، آنها را ( با پرداختن هزينه زندگى ) بهره مند سازند ، به شرط اينكه آنها ( از خانه شوهر ) بيرون نروند ( و اقدام به ازدواج مجدد نكنند ) . و اگر بيرون روند ، ( حقى در هزينه ندارند ، ولى ) گناهى بر شما نيست نسبت به آنچه در باره خود ، به طور شايسته انجام مىدهند . و خداوند ، توانا و حكيم است .
241 - و براى زنان مطلقه ، هديه مناسبى لازم است ( كه از طرف شوهر ، پرداخت گردد ) اين ، حقى است بر مردان پرهيزكار .
242 - اين چنين ، خداوند آيات خود را براى شما شرح مىدهد ، شايد انديشه كنيد !
تفسير : بخش ديگرى از احكام طلاق
در اين آيات بار ديگر به مساله ازدواج و طلاق و امورى در اين رابطه باز مىگردد . و نخست در باره شوهرانى سخن مىگويد كه در آستانه مرگ قرار گرفته و همسرانى از خود به جاى مىگذارند ، مىفرمايد : « و كسانى كه از شما مىميرند - يعنى در آستانه مرگ قرار مىگيرند - و همسرانى از خود باقى مىگذارند بايد براى همسران خود وصيت كنند كه تا يك سال آنها را بهره مند سازند ، و از خانه بيرون