تفسير اول لازم نيست و به تعبير ديگر ادامه عده تا يك سال بنا بر تفسير اول ، يك حق است و بنا بر تفسير دوم يك حكم ، ولى ظاهر آيه با تفسير اول سازگارتر است چرا كه ظاهر جمله اخير اين است كه جنبه استثناء از حكم قبل دارد .
نكته : آيا اين آيه نسخ شده است ؟
بسيارى از مفسران معتقدند كه اين آيه به وسيله آيه 234 همين سوره كه قبلا گذشت و در آن ، عده وفات چهار ماه و ده روز تعيين شده بود نسخ شده است ، و مقدم بودن آن آيه بر اين آيه از نظر ترتيب و تنظيم قرآنى دليل بر اين نيست كه قبلا نازل شده است ، زيرا مىدانيم تنظيم آيات يك سوره بر طبق تاريخ نزول نيست ، بلكه گاهى آياتى كه بعد نازل شده در آغاز سوره قرار گرفته ، و آياتى كه قبل نازل شده در اواخر سوره ، و اين به خاطر مناسبت آيات و به دستور پيغمبر اكرم ص صورت گرفته است .
و نيز گفتهاند حق نفقه يك سال ، قبل از نزول آيات ارث بوده و بعد از آن كه براى زن ، ارث قرار داده شد ، اين حق از بين رفت ، بنا بر اين آيه فوق ، از دو جهت ( از نظر مقدار زمان عده و از نظر نفقه ) نسخ شده است .
مرحوم « طبرسى » در « مجمع البيان » مىگويد : همه علما اتفاق دارند كه اين آيه منسوخ است ، سپس حديثى از امام صادق ع نقل مىكند كه ( در عصر جاهليت ) هنگامى كه مرد از دنيا مىرفت تا يك سال از مال شوهر ، نفقه او را مىدادند سپس بدون ميراث ، خارج مىشد ، بعدا آيه يك چهارم و يك هشتم ( مربوط به ارث زن ) ، اين آيه را نسخ كرد .
بنا بر اين بايد نفقه زن در مدت عده ، از ارث او باشد ، و نيز از آن حضرت نقل مىكند كه فرمود : آيه مربوط به نگه داشتن عده در چهار ماه و ده روز و همچنين آيه