اين نماز همان نماز خوف است كه فقهاء در كتابهاى فقهى به طور مشروح ، پيرامون آن بحث كردهاند ، بنا بر اين آيه فوق تاكيد بر اين معنى دارد كه محافظت بر نمازها ، تنها در حال امنيت نيست ، بلكه در همه حال بايد نماز را بجا آورد تا پيوند بندگان با آفريدگار جهان ، هميشه بر قرار باشد و به يقين از اين طريق نقطه اتكاء و اميدى براى انسان به وجود مىآيد ، و او را در غلبه بر مشكلات ، پيروز خواهد ساخت .
نكته : نقش نماز در تقويت روحيهها
ممكن است كسانى تصور كنند كه تا اين حد اصرار و تاكيد در باره نماز يك نوع سختگيرى محسوب مىشود و شايد انسان را از وظائف خطيرى كه براى دفاع از خود در چنين لحظات دارد غافل سازد .
در حالى كه اين يك اشتباه بزرگ است معمولا انسان در اين حالات بيش از هر چيز نياز به تقويت روحيه دارد و اگر ترس و وحشت و ضعف روحيه بر او غلبه كند شكست او تقريبا قطعى خواهد بود ، چه عملى بهتر از نماز و پيوند با خدايى كه فرمانش در تمام جهان هستى نافذ است و همه چيز در برابر اراده او سهل و آسان است ، مىتواند روحيه سربازان مجاهد يا كسانى كه مواجه با خطرى شدهاند را تقويت كند ! گذشته از اين شواهد فراوانى در مجاهدات مسلمين صدر اول ديده مىشود ، در اخبار مربوط به جنگ چهارم مسلمانان با صهيونيستها كه در رمضان سال 1393 - هجرى قمرى - روى داد مىخوانيم كه توجه سربازان اسلام به نماز و مبانى اسلام اثر فوق العاده اى در تقويت روحى آنها و پيروزى بر دشمن داشت .