خود مىگويد كاش ميان من و تو فاصله ميان مشرق و مغرب بود « ! و در پايان آيه مىفرمايد آرى » اين چنين خداوند اعمالشان را به صورت مايه حسرت به آنها نشان مىدهد « ( * ( كَذلِكَ يُرِيهِمُ اللَّه أَعْمالَهُمْ حَسَراتٍ عَلَيْهِمْ ) * ) .
و آنها هرگز از آتش دوزخ خارج نخواهند شد ( * ( وَما هُمْ بِخارِجِينَ مِنَ النَّارِ ) * ) .
آرى آنها جز اينكه حسرت بخورند چه مىتوانند انجام دهند . حسرت بر اموالى كه فراهم كردند ، و بهره آن را ديگران بردند ، حسرت بر امكانات فوق العاده اى كه براى رستگارى و نجات در اختيار داشتند و از دست دادند ، حسرت بر عبادت معبودانى بىعرضه و بى ارزش بجاى عبادت خداوند قادر متعال .
اما حسرتى بيهوده ، چرا كه نه موقع عمل است و نه جاى جبران ، بلكه تنها هنگام مجازات است و ديدن نتيجه اعمال !
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 567
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٦٧