3 - لعن چيست ؟
« لعن » در اصل به معنى طرد و دور ساختنى است كه آميخته با خشم و غضب باشد ، بنا بر اين لعن از ناحيه خداوند يعنى دور ساختن كسى را از رحمت خويش و از تمام مواهب و بركاتى كه از ناحيه او به بندگان مىرسد ، و اينكه بعضى از بزرگان اهل لغت گفتهاند لعن در آخرت به معنى عذاب و عقوبت و در دنيا به معنى سلب توفيق است در واقع از قبيل بيان مصداق مىباشد ، نه اينكه مفهوم لعن منحصر به اين دو موضوع گردد .
واژه « اللاعنون » ( لعن كنندگان ) معنى وسيعى دارد كه نه تنها فرشتگان و مؤمنان را شامل مىشود ، بلكه علاوه بر آن ، هر موجودى كه با زبان حال يا قال ، سخنى مىگويد ، او هم در اين مفهوم وسيع داخل است ، بخصوص اينكه در پاره اى از روايات مىخوانيم كه ( مثلا ) دعاى خير و استغفار همه موجودات زمين و آسمان حتى ماهيان دريا شامل حال طالبان علم و دانش است (
و انه يستغفر لطالب العلم من فى السماء و من فى الارض حتى الحوت فى البحر
) ( 1 ) .
جايى كه آنها براى دانش طلبان استغفار كنند براى كتمان كنندگان دانش لعن خواهند كرد ! 4 - واژه « تواب » كه صيغه مبالغه است ، اشاره به اين حقيقت نيز دارد كه اگر وسوسههاى شيطانى انسان را فريب داد و توبه خود را شكست باز هم درهاى توبه به روى او بسته نخواهد شد ، مجددا بايد توبه كند و به سوى خدا باز گردد و حق را افشا نمايد ، چرا كه خدا بسيار بازگشت كننده است ، و هرگز نبايد از عفو و رحمت او مايوس گشت .
هامش
( 1 ) اصول كافى ج 1 باب ثواب العالم و المتعلم حديث يك .