از طرز كار او بود .
وصيت و سفارشى كه در آخرين ايام عمر خود به فرزندانش نمود آن نيز نمونه بود ، چنان كه در آخرين آيه مورد بحث مىخوانيم : « ابراهيم و يعقوب فرزندان خود را در بازپسين لحظات عمر به اين آئين پاك توحيدى وصيت كردند » ( * ( وَوَصَّى بِها إِبْراهِيمُ بَنِيه وَيَعْقُوبُ ) * ) .
هر كدام به فرزندان خود گفتند : « فرزندان من ! خداوند اين آئين توحيد را براى شما برگزيده است » ( * ( يا بَنِيَّ إِنَّ اللَّه اصْطَفى لَكُمُ الدِّينَ ) * ) .
« بنا بر اين جز بر اين آئين رهسپار نشويد و جز با قلبى مملو از ايمان و تسليم جهان را وداع نگوئيد » ( * ( فَلا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ ) * ) .
قرآن با نقل وصيت ابراهيم گويا مىخواهد اين حقيقت را بازگو كند كه شما انسانها تنها مسئول امروز فرزندانتان نيستيد ، مسئول آينده آنها نيز مىباشيد تنها به هنگام چشم بستن از جهان نگران زندگى مادى فرزندانتان بعد از مرگتان نباشيد ، به فكر زندگى معنوى آنها نيز باشيد .
نه تنها ابراهيم چنين وصيتى كرد كه فرزندزاده اش يعقوب نيز همين روش را از نياى خود ابراهيم اقتباس نمود و در بازپسين دم عمر ، به فرزندانش گوشزد كرد كه رمز پيروزى و موفقيت و سعادت در يك جمله كوتاه ( تسليم در برابر حق ) خلاصه مىشود .
ذكر « يعقوب » از ميان همه پيامبران در اينجا شايد براى اين هدف باشد كه به يهود و نصارى كه هر كدام خود را به نوعى به يعقوب ارتباط مىدادند بفهماند اين آئين شركآلودى كه شما داريد ، اين عدم تسليم خالص در برابر حق كه برنامه شما را تشكيل مىدهد ، با روش كسى كه خود را به او پيوند مىدهيد سازگار نيست .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 462
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٦٢