را كه مىشناسد اين دو جهت است و بقيه جهات به وسيله مشرق و مغرب شناخته مىشود .
در قرآن مجيد نيز مىخوانيم : وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الأَرْضِ وَمَغارِبَهَا : « شرق و غرب زمين را در اختيار جمعيتى كه مستضعف بودند قرار داديم » ( اعراف - 137 ) .
نكتهها :
1 - فلسفه قبله
نخستين سؤالى كه در اينجا پيش مىآيد اين است كه اگر به هر سو رو كنيم خدا آنجاست ، پس توجه به قبله چه لزومى دارد ؟
اما چنان كه بعدا نيز اشاره خواهيم كرد ، توجه به قبله هرگز مفهومش محدود كردن ذات پاك خدا در سمت معينى نيست ، بلكه از آنجا كه انسان يك وجود مادى است و بالاخره بايد به سويى نماز بخواند ، دستور داده شده است كه همه به يك سو نماز بخوانند تا وحدت و هماهنگى در صفوف مسلمين پيدا شود ، و از هرج و مرج و پراكندگى جلوگيرى به عمل آيد فكر كنيد اگر هر كسى به سويى نماز مىخواند و صفوف متفرق تشكيل مىدادند چقدر زننده و ناجور بود ؟
ضمنا سمتى كه به عنوان قبله تعيين شده ( سمت كعبه ) نقطه اى است مقدس كه از قديمىترين پايگاههاى توحيد است و توجه به آن بيدار كننده خاطرات توحيدى مىباشد .
[ - 2 تعبير به « * ( وَجْه اللَّه ) * » ]
تعبير به « * ( وَجْه اللَّه ) * » به معنى صورت خدا نيست ، بلكه « وجه » در اينجا به معنى ذات است .