ناظر به مساله تغيير قبله باشد ، هم خواندن نماز نافله بر مركب ، و هم نماز واجب به هنگام نشناختن قبله ، از اين گذشته اصولا هيچ آيه اى اختصاص به شان نزول خود ندارد و مفهوم آن بايد به صورت يك حكم كلى در نظر گرفته شود واى بسا از آن احكام گوناگونى استفاده شود .
تفسير : به هر سو رو كنيد خدا آنجا است !
در آيه گذشته سخن از ستمگرانى بود كه مانع از مساجد الهى مىشدند ، و در تخريب آن مىكوشيدند آيه مورد بحث دنباله همين سخن است ، مىگويد :
« مشرق و مغرب از آن خدا است ، و به هر طرف رو كنيد خدا آنجا است » ( * ( وَلِلَّه الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْه اللَّه ) * ) .
چنين نيست كه اگر شما را از رفتن به مساجد و پايگاههاى توحيد مانع شوند ، راه بندگى خدا بسته شود ، نه ، شرق و غرب اين جهان تعلق به ذات پاك او دارد و به هر سو رو كنيد او آنجا است ، همچنين تغيير قبله كه به خاطر مناسبتهاى خاصى صورت گرفته ، كمترين اثرى در اين امر ندارد مگر جايى هست كه از خدا خالى باشد ، اصولا خدا مكان ندارد .
و لذا در پايان آيه مىفرمايد : « خداوند نامحدود و بى نياز و دانا است » ( * ( إِنَّ اللَّه واسِعٌ عَلِيمٌ ) * ) .
توجه به اين نكته لازم است كه منظور از مشرق و مغرب در آيه فوق ، اشاره به دو سمت خاص نيست بلكه اين تعبير كنايه از تمام جهات است ، همانگونه كه مثلا مىگوئيم : دشمنان على به خاطر عداوت و دوستانش از ترس ، فضائل او را پوشاندند ، اما با اين حال فضائلش شرق و غرب عالم را گرفت ( يعنى همه دنيا ) شايد تكيه بر خصوص شرق و غرب به خاطر اين باشد كه انسان ، نخستين جهتى