« تَاللَّه إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعالَمِينَ » ( شعراء آيه 98 ) .
بت پرستان همانطور كه تواريخ به روشنى گواهى مىدهد اعتقاد به تاثير بتها در سرنوشت خود داشتند و مبدئيت تاثير براى آنها قائل بودند ، در حالى كه مسلمانان معتقد به شفاعت ، تمام تاثير را از خدا مىدانند ، و براى هيچ موجودى استقلال در تاثير قائل نيستند .
مقايسه اين دو با يكديگر بسيار جاهلانه و دور از منطق است .
اما در مورد دوم بايد ببينيم « عبادت » چيست ؟ تفسير عبادت به هر گونه خضوع و احترام مفهومش اين است كه هيچكس براى هيچكس خضوع و احترامى نكند و احدى اين نتيجه را نمىپذيرد .
همچنين تفسير آن به هر گونه درخواست و تقاضا معنيش اين است كه تقاضا و در خواست از هر كس شرك و بت پرستى باشد ، اين نيز بر خلاف ضرورت عقل و دين است .
« عبادت » را به تبعيت و پيروى انسانى از انسان ديگر نيز نمىتوان تفسير كرد ، زيرا پيروى منطقى افراد از رئيس خود در سازمانها و تشكيلات اجتماعى جزء الفباى زندگى بشر است ، همانطور كه پيروى از پيامبران و پيشوايان بزرگ از وظائف حتمى هر ديندارى محسوب مىشود .
بنا بر اين « عبادت » مفهومى غير از همه اينها دارد و آن آخرين حد خضوع و تواضع است كه به عنوان تعلق و وابستگى مطلق و تسليم بى قيد و شرط « عابد » در برابر « معبود » انجام مىگيرد .
اين كلمه كه با واژه ( عبد ) ريشه مشترك دارد ، توجه به مفهوم عبد ( بنده ) روشن مىسازد كه در حقيقت عبادت كننده با عبادت خود نشان مىدهد كه در برابر معبود تسليم محض است ، و سرنوشت خود را در دست او مىداند ، اين همان چيزى است كه از لفظ عبادت در عرف و شرع فهميده مىشود .
آيا در تقاضاى شفاعت از شفيعان هيچگونه اثرى از عبادت و پرستش با اين
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 244
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٤٤