نيز اين مقام را دارند ، آيا مىتوانيم از آنها نيز درخواست شفاعت كنيم ؟ اگر كسى چنين بگويد ، پرستش و عبادت بندگان صالح خدا را كرده است » ! ( 1 ) .
و نيز نامبرده در رساله « اربع قواعد » سخنى دارد كه خلاصه اش اين است : رهايى از شرك تنها به شناسايى چهار قاعده ممكن است :
1 - كفارى كه پيامبر ص با آنها نبرد كرد اقرار داشتند به اينكه :
خداوند خالق و رازق و تدبير كننده جهان هستى است چنان كه قرآن مىگويد : « قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَالأَرْضِ . . . وَمَنْ يُدَبِّرُ الأَمْرَ فَسَيَقُولُونَ اللَّه » : ( سوره يونس آيه 31 ) ولى اين اقرار و اعتراف هرگز آنها را در زمره مسلمانان قرار نداد .
2 - آنها مىگفتند : توجه ما به بتها و عبادت ما از آنها تنها بخاطر طلب قرب و شفاعت مىباشد ، « وَيَقُولُونَ هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِنْدَ اللَّه » : ( يونس - 18 ) .
3 - پيامبر ص تمام كسانى را كه عبادت غير خدا مىكردند محكوم ساخت ، اعم از آنها كه عبادت فرشتگان و انبياء و صالحين مىكردند يا آنها كه اشجار و احجار و خورشيد و ماه را مىپرستيدند و هيچگونه تفاوتى در ميان آنها قائل نشد .
4 - مشركان عصر ما در مسير شرك از مشركان زمان جاهليت بدترند ! ، زيرا آنها به هنگام آرامش ، عبادت بتها مىكردند ولى در شدت و سختى به مقتضاى « فَإِذا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّه مُخْلِصِينَ لَه الدِّينَ » : ( سوره عنكبوت : 65 › تنها خدا را مىخواندند ، ولى مشركان زمان ما در حالت آرامش و سختى هر دو متوسل به غير خدا مىشوند « ! ( 2 ) .
عجيب اينكه اين گروه وهابيان در نسبت دادن شرك به ساير مسلمانان و كسانى كه با عقايد آنان هماهنگى ندارند ، اعم از سنى و شيعه ، به اندازه اى جرى
هامش
( 1 ) كشف الشبهات بنا به نقل البراهين الجلية صفحه 17 .
( 2 ) رساله اربع قواعد صفحه 24 تا 27 بنا به نقل كشف الارتياب صفحه 163 .