نخست توجه به اين موضوع لازم است كه وهابيها كه در دو قرن اخير به رهبرى « محمد بن عبد الوهاب » سرزمين حجاز را تحت نفوذ افكار خود قرار دادهاند در معتقدات تند و حاد خود كه بيشتر در زمينه توحيد است تنها با شيعه مخالفت ندارند بلكه با غالب مسلمانهاى اهل تسنن نيز شديدا مخالفند .
« محمد بن عبد الوهاب » كه افكار خود را از « ابن تيميه » ( احمد بن عبد الحليم دمشقى متوفى 728 ) كه تقريبا ( چهار قرن قبل از او مىزيسته ) گرفته است ، در حقيقت مجرى افكار و معتقدات ابن تيميه ( ايدئولوگ وهابيه ) بود .
« محمد بن عبد الوهاب » در خلال سالهاى 1160 تا 1206 كه سال وفات او بود با همكارى زمامداران محلى ، و برانگيختن آتش تعصبهاى خشن در ميان اقوام بيابان گرد و بدوى حجاز توانست به نام دفاع از توحيد و مبارزه با شرك ، مخالفان خود را عقب بزند و بر دستگاه حكومت و رهبرى سياسى ، بطور مستقيم ، و غير مستقيم تسلط يابد و در اين راه خونهاى زيادى از مسلمانان حجاز و غير حجاز ريخته شد .
كشمكشهاى پيروان محمد بن عبد الوهاب محدود به محيط حجاز نبود ، بلكه در سال 1216 ( درست ده سال پس از مرگ محمد بن عبد الوهاب ) پيروان او از طريق بيابانهاى حجاز با يك حمله غافلگيرانه به كربلا ريختند و با استفاده از تعطيل بودن شهر به مناسبت روز عيد غدير و مسافرت بسيارى از اهالى كربلا به نجف براى مراسم غدير ، پس از شكافتن ديوار شهر به داخل شهر رخنه كرده و به تخريب حرم امام حسين ع و ساير اماكن مقدس شيعه در كربلا پرداختند ، و در ضمن تمام درهاى گرانقيمت و تابلوها و هداياى نفيس و وسائل تزيينى را با خود بردند ، حدود پنجاه نفر در نزديكى ضريح و پانصد نفر در صحن و تعداد زيادى را در خود شهر كشتند كه بعضى عدد مقتولين را بالغ بر پنجهزار نفر دانستهاند ، در اين ماجرا خانههاى فراوانى غارت شد و حتى پير مردان و كودكان و زنان نيز از اين تعرض ، مصون نماندند .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 239
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٣٩