بهر حال بعد از اين ماجرا و ماجراى آزمايش فرشتگان به آدم دستور داده شد او و همسرش در بهشت سكنى گزيند ، چنان كه قرآن مىگويد : « به آدم گفتيم تو و همسرت در بهشت ساكن شويد و هر چه مىخواهيد از نعمتهاى آن گوارا بخوريد » ! ( * ( وَقُلْنا يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلا مِنْها رَغَداً حَيْثُ شِئْتُما ) * ) ( 1 ) .
« ولى به اين درخت مخصوص نزديك نشويد كه از ظالمان خواهيد شد » ( * ( وَلا تَقْرَبا هذِه الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ ) * ) .
از آيات قرآن استفاده مىشود كه آدم براى زندگى در روى زمين ، همين زمين معمولى آفريده شده بود ، ولى در آغاز خداوند او را ساكن بهشت كه يكى از باغهاى سرسبز پر نعمت اين جهان بود ساخت ، محيطى كه در آن براى آدم هيچ گونه ناراحتى وجود نداشت .
شايد علت اين جريان آن بوده كه آدم با زندگى كردن روى زمين هيچگونه آشنايى نداشت ، و تحمل زحمتهاى آن بدون مقدمه براى او مشكل بود ، و از چگونگى كردار و رفتار در زمين بايد اطلاعات بيشترى پيدا كند ، بنا بر اين مىبايست مدتى كوتاه تعليمات لازم را در محيط بهشت ببيند و بداند زندگى روى زمين توام با برنامهها و تكاليف و مسئوليتها است كه انجام صحيح آنها باعث سعادت و تكامل و بقاى نعمت است ، و سرباز زدن از آن سبب رنج و ناراحتى .
و نيز بداند هر چند او آزاد آفريده شده ، اما اين آزادى بطور مطلق و نامحدود نيست كه هر چه خواست انجام دهد او مىبايست از پاره اى از اشياء روى زمين چشم بپوشد .
و نيز لازم بود بداند چنان نيست كه اگر خطا و لغزشى دامنگيرش شود
هامش
( 1 ) « رغد » بر وزن « صمد » به معنى فراوان و گسترده و گوارا است ، جمله « حيث شئتما » اشاره به اين است كه از هر جاى بهشت كه خواستيد ، يا از هر نوع از انواع ميوهها كه مايل بوديد استفاده كنيد .