- آياتى است كه « حكم مستند به خدا را بيان مىنمايد . شمارهء آيات مربوط به اين گروه ، 55 آيه است . آنچه كه در اين قسم آمده است ، آياتى است كه حاكميت و داورى مطلق خداوندى را متذكر مىشود . مانند * ( قالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُلٌّ فِيها ) * ( 1 ) ( خداوند ميان بندگان داورى فرموده است ) حكم در اين قسم از آيات به معناى داورى و حاكميت است نه به معناى علم و حكمت ، اگر چه علم و حكمت مطلقهء خداوندى در مقدمات حاكميت و داورى مىباشد .

- حكم مستند به پيامبران الهى مانند * ( وَإِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ ) * ( 2 ) ( و اگر حكم كردى ، ميان آنان با عدالت حكم كن ) حكم به اين معنى ( داورى و قضا ) در 14 مورد از آيات آمده است .

- حكمهايى كه مردم صادر مىكنند مانند * ( وَإِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ ) * ( 3 ) ( و اگر ميان مردم حكم كرديد بايد بر مبناى عدالت حكم كنيد ) حكم به اين معنى ( داورى و نظر دادن ) در 17 مورد از آيات آمده است .