شش - به ياد خدا بودن
همان گونه كه آگاهى از شخصيت و توجه به مديريت آن در وجود انسانى حركات و فعاليتها و حتى ارادهها و تصميمگيريهاى او را موافق احكام عقل و وجدان مىنمايد به ذكر خدا بودن نيز موجب مىشود كه انسان همواره در همهء حركات و فعاليتهاى برونى و درونى خود چه در قلمرو فردى و چه در عرصهء زندگى اجتماعى آن اهداف و مسيرها را انتخاب كند كه براى وجود او خير و كمال است .
هفت - انجام دادن تكاليف بطور كلى
( بجا آوردن واجبات و ترك محرمات ) خواه بعنوان عبادات باشند ، مانند اعمال و اذكارى كه در نماز بجاى مىآورند و همچنين در اعمال حج و غيره و يا اجتنابهايى كه از بعضى چيزها بايد صورت بگيرد چنان كه در حال روزه و نيز مانند ترك همهء كارهايى كه براى بعد مادى يا معنوى انسان ضررى برساند . با توجه به معانى و هدف كلى از عبادات و ديگر تكاليف مربوط به نيازهاى اوليه و ثابت كه گفته مىشود : احكام مربوط به آنها ثابت و اوليه مىباشند . همه مىدانيم كه انسانها از آغاز تاريخ زندگى خود در هر شرايط و موقعيتهايى كه قرار گرفته است همراه با بر طرف كردن نيازهاى مادى خود ، اعمالى را بعنوان بر طرف كنندهء نيازهاى معنوى خود انجام داده است و در هر موقع ديده شود يك قوم و ملتى هيچگونه اشتغال اعمال عبادى نداشته است ، بايد فرهنگ آنان را مورد بررسى و دقت قرار داده ، در اين صورت خواهيم ديد كه آنان براى اشباع حس كمالگرايى و احساس برين تكليف ( كه عبادت ناميده مىشود ) يك عده اشتغالات فوق ماديات محسوس را بعنوان فرهنگ خاص جامعهء خود در زندگى خود وارد نموده و به آنها دلخوش داشتهاند . ما در قديميترين اقوام و ملل ، آثار خطى و غير خطى و همچنين به كمك تواريخ انواعى از عبادات را مىبينيم كه طرق گوناگون ارتباط گرايشى انسانها را با خدا با كمال وضوح اثبات مىكند . اختلاف در كيفيتها و كميتهاى عبادات ناشى از عواملى خصوصى است كه هيچ منافاتى با ثابت بودن اصل عبادات ندارد خداوند سبحان در قرآن مجيد همين اصل را بيان فرموده است :