مأخذ اين حكم ( حرمت خودكشى ) آيهء شريفه اى در قرآن و احاديث متعددى است كه متذكر مىشويم . آيهء شريفه چنين است : * ( وَلا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ الله كانَ بِكُمْ رَحِيماً ) * ( 1 ) ( و نكشيد خودتان را ، قطعاً خداوند براى شما مهربان است ) احتمال اين كه اين آيه قتل نفس ديگران را ممنوع مىسازد ، با دو دليل مردود است : دليل يكم - عموميت آيهء شريفه است كه شامل خويشتن و ديگران مىباشد . دليل دوم - استدلال امام صادق عليه السلام به همين آيه براى حرمت خودكشى است : و قال الصادق عليه السلام : مَنْ قَتَلَ نَفْسَه مُتَعَمِّداً فَهُوَ فِى نارِ جَهَنَّمَ خالِداً فِيها . قِالَ الْلَّه عَزَّ وَجَلَّ : * ( وَلا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ . . . ) * ( 2 ) در آيه اى ديگر چنين آمده است : * ( وَلا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ) * ( 3 ) و خودتان را با دست خود به هلاكت نيندازيد ) رواياتى متعدد در حرمت قتل نفس وارد شده است . از آن جمله در مأخذ ذيل چنين است : انّ المؤمن يبتلى بكلّ بليّة و يموت بكلّ ميتة إلَّا انّه لا يقتل نفسه ( 4 ) ( قطعاً مؤمن بهر بلائى مبتلاء مىشود و با هر نوع مرگى مىميرد ، ولى او خود را نمىكشد . ) بعضى از اشخاص گمان كرده‌اند كه مطابق آيهء