5 . در الدر المنثور و السماء و العالم از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده كه ابرى را ديدند و آن را « غيابه » ناميده و فرمودند : در بالاى اين موج مكفوفى است و در بالاى آن آسمان ديگرى است و ميان آنها پانصد سال راه است .
و همچنين ساير اخبار صريح در معناى مورد نظر ما كه همه ناظر به موج مكفوف يا بحر مكفوف است كه به معناى ممنوع از سيلان است - چنان كه تفسير آن گذشت - آرى ظواهر اسلامى ، جز با تركيبى كه ما احتمال آن را در اين كتاب تقويت نموديم ، موافق نيست .
6 . باز در همان دو كتاب از ابن عباس نقل شده است : مردى از رسول خدا صلى الله عليه و آله پرسيد : اين آسمان چيست ؟ فرمود : « موجى است مكفوف . . . » .
7 . باز در همان كتابها از « ربيع بن انس » روايت شده كه گفت : « آسمان دنيا موج مكفوفى است » .
گروه چهارم
اخبارى كه دلالت دارد بر اين كه آسمان معدن آب است . مثل آيهء :
« فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ » « 1 » ؛
پس گشوديم درهاى آسمان را به آب جارى .
و آيهء :
« وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّماءُ بِالْغَمامِ وَنُزِّلَ المَلائِكَةُ تَنْزِيلًا » « 2 » ؛
روزى كه شكافته مىشود آسمان به ابر فرود مىآيند فرشتگان فرود آمدنى .
و آيهء :
هامش
( 1 ) . قمر ، آيه 11 .
( 2 ) . فرقان ، آيه 25 .