( شما اى مسلمانان بگوئيد : ما ايمان آورديم به خدا و به آنچه كه بر ما نازل شده است و به آنچه كه به ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط ( دوازده نفر از اولاد حضرت يعقوب عليه السّلام ) و به آنچه كه به موسى و عيسى داده شده و به آن چه كه به پيامبران از طرف پروردگارشان داده شده است ، ما ميان هيچ يك از آنان فرقى نمىگذاريم و ما براى خدا اسلام آورديم . اگر آنان به مثل آنچه كه شما ايمان آوردهايد ، ايمان بياورند ، قطعا هدايت مىشوند و اگر رويگردان شوند ، جز اين نيست كه دچار اختلاف [ و مشقّت ] خواهند بود و خداوند ترا در برابر آنان كفايت خواهد كرد و او شنوا و دانا است . [ ايمان به خدا و به آن چه كه بر مسلمين و ابراهيم و اسماعيل و يعقوب و اسباط و موسى و عيسى و ديگر پيامبران نازل شده است . ] فطرت و رنگرزى اصلى است كه خداوند در نهاد بندگانش به امانت نهاده است و كيست نيكوتر از خدا در ساختن چنين فطرت و رنگرزى و ما او را مىپرستيم . به آنان بگو : آيا شما در بارهء الله با ما به احتجاج مىپردازيد ، در صورتى كه الله پروردگار ما و پروردگار شما است و براى ما است اعمالى كه انجام مىدهيم و براى شما است اعمالى كه انجام مىدهيد و ما به خداوند متعال اخلاص مىورزيم . يا شما مىگوئيد : ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط يهودى يا نصرانى بودند بانان بگو آيا شما داناتريد يا خدا و كيست ستمكارتر از كسى كه مخفى بدارد در نزد خود شهادتى از خدا را و خداوند از عملى كه انجام مىدهيد غافل نيست ) .
1 - در چند آيهء فوق با صراحت كامل پيروى مسلمين را از دين ابراهيم و ديگر پيامبران عظيم الشّأن كه خداوند همان دين ابراهيم ( ع ) را بر آنان نازل كرده بود ، تذكَّر مىدهد .
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 27
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٢٧