ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 24

11 - * ( وَقالُوا كُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ) * ( 1 ) ( اهل كتاب بمردم گفتند . يهود و نصارى باشيد ( يهود گفت : بدين يهود بگرويد و نصارى گفتند : به دين مسيحيّت بگرويد ) تا هدايت شويد ، اى پيامبر تو بگو : بلكه همه بايد به ملَّت ابراهيم بگروند كه ( او حنيف بود دين و ملَّت او فطرى و بى افراط و تفريط است ) و ابراهيم از مشركين نبوده است ) . صفت چهاردهم - حنيف ( فطرى و بى افراط و تفريط و رستگار ) صفت پانزدهم موحّد حقيقى . متن حقيقى دين الهى همان است كه حضرت ابراهيم عليه السّلام آن را از طرف خداوند سبحان به همهء مردم در همهء دورانها تبليغ فرموده است . در اين آيهء شريفه خداوند سبحان با الزام نمودن يهود و نصارى به رجوع به دين ابراهيم كه متن حقيقى دين الهى است ، آنان را به وحدت دعوت مىنمايد و مسئلهء توحيد