ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 25

حقيقى را در رأس اين عوامل وحدت قرار مىدهد و مىفرمايد : * ( وَما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ) * ( و ابراهيم از مشركان نبوده است . ) در آيه اى ديگر اين اساسىترين عامل وحدت را براى اديان سه گانهء اسلام و يهوديّت و مسيحيّت بيان مىفرمايد : * ( قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا إِلى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا الله وَلا نُشْرِكَ بِه شَيْئاً وَلا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ الله فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ ) * ( 1 ) ( بگو اى اهل كتاب بيائيد كلمه اى را كه ميان ما و شما مشترك است ، بپذيريم : نپرستيم جز خدا را و هيچ چيزى را براى او شريك قرار ندهيم و بعضى از ما بعضى ديگر را اربابى جز خدا [ در برابر خدا ] اتّخاذ نكنيم ، اگر از اين دعوت رويگردان شوند ، بانان بگو شاهد باشيد كه ما مسلمانان هستيم . ) اين كلمه مشترك كه يكتا پرستى حقيقى و نفى هرگونه شرك است ، اساس و هدف اصلى دين ابراهيم است و از ديدگاه قرآن اين كلمهء مشترك همهء آن انسانها را كه ادّعاى گرايش به مبدء و معاد دارند و به يك كتاب الهى تكيه مىكنند مىتواند متّحد بسازد . در آيه اى ديگر چنين آمده است : * ( إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هادُوا وَالنَّصارى وَالصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِالله وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَعَمِلَ صالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ ) * ( 2 ) ( قطعا كسانى كه ايمان آورده‌اند و آنان كه به دين يهوديّت گرويده‌اند و