ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 28

2 - و نيز با كمال صراحت اين حقيقت بيان شده است كه مسلمين هيچ فرقى ميان پيامبران الهى نمىگذارند و دين ابراهيم مطابق همان فطرت و رنگرزى اصلى نهاد آدمى است كه خداوند متعال در انسانها بوجود آورده است . 3 - بار ديگر در آيات فوق اين مسئلهء مهمّ گوشزد شده است كه عناوين رسمى كه يهود و نصارى خود را به آن مستند مىدارند نمىتوانند پيامبران الهى را هم مانند ابراهيم و اسماعيل و اسحق و يعقوب و اسباط هم مكتب خود معرّفى نمايند و مثلا بگويند حضرت ابراهيم و اسماعيل يهودى يا نصرانى بودند . در جاى ديگر از قرآن مجيد همين مطلب تأكيد شده است : 13 - * ( يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تُحَاجُّونَ فِي إِبْراهِيمَ وَما أُنْزِلَتِ التَّوْراةُ وَالإِنْجِيلُ إِلَّا مِنْ بَعْدِه أَ فَلا تَعْقِلُونَ ) * ( 1 ) ( اى اهل كتاب چرا در بارهء ابراهيم احتجاج مىكنيد ، در حالى كه تورات و انجيل نازل نشده‌اند مگر بعد از ابراهيم آيا تعقّل نمىكنيد . ) يعنى مبناى دو عنوان يهود و نصرانى دو كتاب ( تورات و انجيل ) است و اين دو كتاب بعد از ابراهيم نازل شده‌اند . ولى ضمنا از اين آيه و آيات شمارهء 12 به خوبى روشن مىشود كه دو اهل كتاب ( يهود و نصارى ) حضرت ابراهيم عليه السّلام را بعنوان يك پيامبر عظيم الشّأن الهى پذيرفته و حتّى خود را متّكى و مؤمن به دين ابراهيم مىدانستند . در دو آيهء ديگر در سورهء آل عمران مىگويد : 14 - * ( ما كانَ إِبْراهِيمُ يَهُودِيًّا وَلا نَصْرانِيًّا وَلكِنْ كانَ حَنِيفاً مُسْلِماً وَما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ . إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوه وَهذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَالله وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ ) * ( 2 )