نكتهء بسيار جالبى كه در تشكَّل و هماهنگى انسانها در راه بوجود آوردن نيكىها و خيرات وجود دارد ، افزايش نيرو و نشاط و انبساطى است كه در جدائىها ديده نمىشود . بعبارت ديگر تجربه شده است كه اگر كسى به تنهائى در راه خير و نيكى تكاپو كند ، كم نشاطتر و ناتوانتر از موقعى است كه در ميان جمع هماهنگ شده تلاش مىنمايد . خداوند متعال لطف و عنايت خاصّى به جمعهاى متشكَّل در راه نيكوكارى و تقوى عنايت مىفرمايد ، چنان كه در حديث آمده است : الجماعة رحمة . ( جماعت ( تشكَّل جمعى براى به وجود آوردن خيرات ) رحمت خداوندى است . ) يد اللَّه مع الجماعة . ( دست خداوندى با جمعيّت متشكَّل است . )
گفت با اينها مرا صد حجّت است
ليك جمعند و جماعت رحمت است
راز گويان با زبان و بى زبان
الجماعة رحمة تأويل دان
چون جماعت رحمت آمد اى پسر
جهد كن كز رحمت آرى تاج سر
جمع كن خود را جماعت رحمتست
تا توانم با تو گفتن هر چه هست
مولوى خداوند متعال مىفرمايد : * ( وَأَطِيعُوا الله وَرَسُولَه وَلا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَاصْبِرُوا إِنَّ الله مَعَ الصَّابِرِينَ ) * . ( 1 ) ( و اطاعت كنيد خدا و رسول او را و با يكديگر نزاع نكنيد كه شكست مىخوريد و نيرو و آبروى شما مىرود ، و متحمّل و شكيبا باشيد كه قطعا خداوند با بردباران است . ) اين آيهء شريفه از يك نظر خاصّيّت بسيار حياتى اجتماع و اتّحاد را بيان
هامش
( 1 ) الأنفال آيهء 46 .