از دليل روشنگر ، مورد اشاره قرار گرفته است : أ لغيرك من الظَّهور ما ليس لك حتّى يكون هو المظهر لك . متى غبت حتّى تحتاج إلى دليل ( 1 ) . ( خداى من ، آيا براى جز تو آن ظهور و روشنائى هست كه تو فاقد آن هستى تا آن جز تو روشنگر وجود تو باشد ، كى از بينائى بينايان غايب شده اى كه نيازى به دليلى داشته باشى كه وجود تو را براى ما آشكار بسازد . ) اين گونه بينائى از هر كس ساخته نيست ، بلكه نصيب كسانى مىشود كه در نتيجهء مجاهدات و مسابقه در خيرات و كمالات ، بدرجه اى نائل گشته‌اند كه مىتوانند همهء هستى را مانند يك واحد حقيقى وابسته به ما فوق خود مشاهده نمايند . اين وابستگى را نه تنها در اصل وجود مىبيند [ كه اين بينش از علم و فلسفه نيز بر مىآيد ] بلكه وابستگى در قابليّت شهود ، به اين معنى كه چنان كه در مشاهدهء رنگها و اشكال ، ارتباط انسان نخست با نور فيزيكى است ، سپس با رنگها و اشكال -