تخطي إلى المحتوى الرئيسي

علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (بوستان كتاب)(فارسى) — صفحة 436

مساهمون:

ص٤٣٦
تاريخ صدر اسلام به ما خبر مىدهد توطئه‌هاى مستمر قريش وقتى كمرنگ شد كه پيامبر توانست راه خود را از ميان انبوه سختىها ، تمسخرها و انتقام‌ها به سوى پيروزى بگشايد و گروهى از نيكان و بسيارى از زحمت‌كشان و مستضعفين دور او گرد آيند . اما توطئه قريش هرگز پايان نيافت و مخالفين وى اسلحه را به زمين نگذاشتند ، تا پيامبر پايهء دعوت جديد را استوار كرده و كينه‌هاى دشمنان را كه در روح‌شان ريشه دوانده بود ، ريشه‌كن ساخت ! سپس در ميان مسلمانان هم توطئه‌ها و مبارزاتى پديد آمد ، ولى با شكلى ديگر . مبارزهء مسلمانان به تقويت خير و نيكى عليه فساد ، نفاق و حيله‌گرى بود كه مهم‌ترين آنها نبردى بود كه سرانجام به كشته‌شدن « اسود عنسى » منجر شد . داستان آن چنين بود كه پيروزى دعوت اسلام كه در پايهء عدالت ، روشن‌بينى ، و شناخت زمان و افكار مردم بر پا شده بود ، گروهى را به انديشه افكند تا ادعاى پيامبرى كنند . اما اين مدعيان دروغين پيامبرى درك نكرده بودند چشمه‌هايى كه آب زلال و خوش‌گوار رسالت بزرگ محمد صلى الله عليه و آله را سيراب ساخته ، چشمه‌هاى ادعا نبوده كه اين دروغ‌گويان تنها از آن بهره مىبردند ، ولى آنان سلاح ديگرى نداشتند ! در ميان اين مدعيان دروغين نبوت ، قوىتر و با نفوذتر از همه ، شعبده‌باز ماهرى به نام « اسود عنسى » بود . وى توانست افراد بسيارى را گرد خود جمع كند و آن‌گاه همراه هوادارانش به سوى يمن رود و پس از آن به ديگر نقاط جزيرةالعرب رهسپار شود . شگفت‌آور نيست كه اسود توانست برخى از مسلمانان يمن را مرتد ساخته و جمعيتى را با نيرنگ به دور خود گرد آورد ، زيرا دين آنان به اين جهت كه پيوند محكمى با پيامبر اسلام و سرچشمه رسالت نداشتند ، ضعيف و آسيب‌پذير بود و علت اصلى آن اين بود كه بين حجاز گهوارهء اسلام و يمن - پايگاه اسود حيله‌گر - بيابان‌هاى خشك و سوزانى فاصله بود . از آن جايى كه نيرنگ‌بازان هميشه هواخواهانى دارند ، محمد صلى الله عليه و آله از اين بيم داشت