امنى براى خلق آفريده است . . . با مهر و مودت شما را دور هم گرد آورده ، پس نعمت و آسايش بالهاى بزرگوارى خود را بر روى شما گسترده و نهرهاى خود را براى شما روان ساخته است » . پس در مذهب على ، مهر و مودت نعمت هستى براى مردم است .
و اكنون به شراره و پرتوى از گرمى و محبت بزرگ را كه در قلب على بن ابىطالب جاى داشت - و در آن هنگام كه از صلح و دوستى سخن مىگويد بر زبان وى جارى مىشود - بنگريد ، او مىفرمايد :
خداوند پيوند دوستى را در بين آنان تحكيم بخشيد كه در سايه آن راه مىروند و در پناه آن بهسر مىبرند . و آن نعمتى است كه هيچ كس ارزش آن را نمىداند ، زيرا قيمت آن از هر چيز مهم و گرانبهايى بالاتر و گرانتر است .
پس اگر صلح بين ملتها موجب اين چنين نعمتى گردد ، مردم چرا با همديگر كينه و دشمنى مىورزند و از يكديگر مىگريزند ؟ به اين سخن گرم كه از قلب على بيرون مىآيد ، گوش كنيد :
اى انسان ! چه چيز تو را به تباهكردن و نابود ساختن خويشتن مأنوس ساخته است ؟
آيا از اين خواب ، بيدار نخواهى شد ؟
گفتار و كردار على در زندگى ، در تقبيح دشمنى و جنگجويى و كشتار و تحسين صفا و دوستى و برادرى ، و همچنين تعاون و همكارى با همديگر است . و او بهخاطر صلح ، به تعاون و همكارى دستور مىدهد و خود در اين راه صميمانه مىكوشد براى آنكه : « صلح باعث آرامش و امنيت كشورهاست » . و به زشتى جنگ هم تصريح مىكند و خود نيز از آن متنفر و بيزار است ، براى آنكه جنگ دشمنى و تجاوز است و « چه زشت است ، دشمنى و تجاوز بر بندگان خدا » . و براى آنكه خسارت و ضرر ، در هر صورت ، نتيجه قطعى و محتوم اين دشمنى است : « و آن كس كه دشمنى كاشت ، ضرر و خسران درو خواهد كرد ! » و بهخاطر آنكه جنگ ، براى انسانها ، اعم از پيروزمند و شكست خورده ، سرگردانى و بدبختى خواهد آورد و جنگ از عزت و
علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (بوستان كتاب)(فارسى) — صفحة 324
مساهمون: جورج جرداق
ص٣٢٤