و كفار را در دوزخ جمع خواهد كرد ) . * ( قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا سَتُغْلَبُونَ وَتُحْشَرُونَ إِلى جَهَنَّمَ ) * ( 1 ) ( به آنان كه كفر ورزيدهاند بگو به زودى مغلوب مىشويد و به دوزخ محشور مىگرديد ) . آياتى كه مربوط به دوزخ و توصيف آن است در هفتاد و نه مورد از قرآن آمده است به اضافه آياتى كه كلمهء النار ( آتش ) را براى عاقبت تبهكاران گوشزد نموده است .
گروه هشتم - آياتى است كه كلمه « لقاء اللَّه » ( ديدار خداوندى ) را مطرح نموده است
و پايان حيات آدمى را لقاء اللَّه معرفى كرده است . بعنوان نمونه ، * ( فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّه فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً ) * ( 2 ) ( و هر كسى كه ديدار پروردگارش را اميد دارد ، عمل صالح انجام بدهد ) . اين مضمون در بيست و سه آيه با كلمه « لقاء اللَّه » و در پنج مورد با مشتق فاعلى ( ملاقى و جمع آن ملاقون ) ( ديدار كننده و ديدار كنندگان ) آمده است . مانند : * ( يا أَيُّهَا الإِنْسانُ إِنَّكَ كادِحٌ إِلى رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقِيه ) * ( 3 ) و ( اى انسان تو در حالى كه كوشش و تقلا ميكنى به ملاقات پروردگارت نائل مىشوى ) .
گروه نهم - از آيات قرآنى زندگى فرو رفته در پديدههاى طبيعى محض را « حيات دنيا » معرفى نموده است و آن را بازى و بيهوده گرائى توصيف مىنمايد
بعنوان نمونه - * ( وَفَرِحُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا ) * ( 4 ) ( و آنان به حيات دنيا خوشحال شدند ) * ( مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَزِينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فِيها ) * ( 5 ) ( هر كس كه حيات دنيا و زينتش را بخواهد نتائج اعمالش را در همان حيات