316 - طپش دل .
« دل مىطپد اندر بر سعدى چو كبوتر
زين رفتن و باز آمدن كبك خرامان »
سعدى
317 - ظلمت دل -
318 - عشق مربوط به دل است -
« دلم تا عشقباز آمد در او جز غم نمىبينم
دلى بى غم كجا جويم كه در عالم نمىبينم »
سعدى
319 - عمارت دل آبادى دل -
تا بتوانى عمارت دلها كن
بهتر ز هزار كعبه باشد يكدل »
خواجه عبد اللَّه انصارى
320 - غر دل ترسنده .
321 - غريو دل فرياد پرخاش جويانه -
« چو آگه شد از رستم و كار ديو
پر از خون شدش چشم و دل پر غريو »
فردوسى
322 - غم دل -
« گفته بودم چو بيائى غم دل با تو بگويم
چه بگويم كه غم از دل برود چون تو بيائى
سعدى
323 - دل غمگين -
« دل از ديرى كار غمگين مدار
تو نيكى طلب كن نه زودى كار
اسدى
324 - دل غنى و بى نياز -
دل چو غنى شد ز فقيرى چه غم
روز رهائى ز اسيرى چه غم »
خواجوى كرمانى