اگر قدرتى داشتم ، سختيها و مهالك را از تو ، دور و از جانت دفاع مىكردم . »
يكى ديگر از مظاهر اين وفادارى آن است كه شعرا دربارهء هر يك از فضايل على شعرى گفتند و هر يك از صفات على را به رشته نظم كشيدند . نقل كردهاند كه سيّد حِميرى در كوفه ، مىگفت :
من اتانى بفضيلة لعلى بنابىطالب * قلت فيها شعراً فله دينار
( هركس براى من فضيلتى از على ( ع ) بياورد كه من دربارهء آن شعرى نگفته باشم ، يك دينار به او خواهم داد . )
ديگر اينكه شاعران كوشش مىكردند كه از سخنان على ( ع ) در اشعار خود الهام بگيرند و نكتههايى را كه از على به يادگار مانده بود ، به منظور تجليل از مقام منيع وى و نشان دادن عنايت خاصى كه به آن بزرگوار دارند ، در اشعار خود بياورند . اكنون نمونههايى از اين شاهكارهاى طرفه ادبى را كه در كتابهاى ادبى و تاريخى به يادگار مانده است ، ذكر مىكنيم . على فرمود :
« ما رايت ظالماً اشبه بمظلوم من حاسد ! »
( من نديدهام ظالمى را كه به مظلوم از حسود شبيهتر باشد . )
و يكى از شعرا چنين گفت :
« به حسود كينهتوز بگو : اى ظالمى كه گويى مظلوم هستى .
على فرمود : « قيمة كل امرى ما يحسن . »
( ارزش هركس به كار نيكوى او بستگى دارد . )
« اعلموا ان الناس انباء مايحسنون . »
( بدانيد كه مردم فرزند كردار نيكوى خود هستند . )