( ع ) پاسخ داد : رفتارم با شما ، تا آنجا كه در توان داشته باشم ، براساس كتاب خدا و سنّت پيامبرش خواهد بود .
سپس عبد الرّحمن به عثمان گفت : خدا به سود ما بر تو گواه باد كه اگر زمام حكومت را به دست گرفتى ، بنى اميّه را بر گردن مردم سوار نكنى و با ما براساس كتاب خدا و سنّت پيامبرش و روش ابو بكر و عمر رفتار كنى .
عثمان پاسخ داد : من با شما رفتارى براساس كتاب خدا و سنّت پيامبر ( ص ) و روش ابو بكر و عمر خواهم داشت .
بار ديگر عبد الرّحمن به على ( ع ) روى كرد و سخن نخستين خود را به او گفت و على ( ع ) نيز چون بار اوّل به وى پاسخ داد . سپس عثمان را به كنارى كشيد و گفتهء نخستين خود را از سر گرفت و از وى همان جواب مساعد اوّل را شنيد . عبد الرّحمن ، براى بار سوّم ، پيشنهاد اوّل خود را به على ( ع ) گفت . در اين نوبت امام على ( ع ) به او گفت : كتاب خدا و سنّت پيامبر ( ص ) نيازى به سيره و روش ديگرى ندارد ؛ تو مىكوشى ، به هر صورت كه شده ، خلافت را از من دور كنى . عبد الرّحمن به اعتراض امام ( ع ) توجّهى نكرد و رو به عثمان كرد و سخن نخستين خود را براى سومين بار تكرار كرد و از عثمان همان جواب نخستين را شنيد . پس ، دست به دست عثمان زد و با او بيعت كرد « 1 » .
همچنين ، طبرى و ابن اثير ، در ضمن بيان رويدادهاى سال 23 هجرى ، مىنويسند :
چون عبد الرّحمن در سومين روز با عثمان بيعت كرد ، على ( ع ) به
هامش
( 1 ) . تاريخ يعقوبى 1 / 162 و با كمى اختلاف در انساب الاشراف 5 / 21 .