[ 10 ] وضع حكومت در زمان عمر
حكومت عمر ، سياست حكومت عربى بود و در مدينه ، كه پايتخت اسلام بود ، منع كرده بود كه غير عرب ساكن شود . تنها به دو نفر غير عرب اجازهء ماندن در مدينه را داده بود : يكى هرمزان پادشاه سابق شوش و شوشتر [ تستر ] كه مسلمان شده بود و براى عمر نقشههاى جنگى در فتح شهرهاى ايران مىكشيد « 1 » ، و ديگرى ابو لؤلؤ كه غلام مغيرة بن شعبه بود . او كارگرى ماهر بود و نقّاشى و آهنگرى و نجّارى را به خوبى انجام مىداد .
مغيره از عمر خواست كه اجازه بدهد ابو لؤلؤ در مدينه ساكن شود و عمر هم اجازه داد « 2 » . بارى ، تعصّب عربى تا اين حد بوده است . در پايتخت اسلام كسى از غير عرب اجازهء ماندن نداشت « 3 » . همچنين ، عمر منع كرده بود كه غير عرب از عرب دختر بگيرد ، يا عرب غير قريش از قريش دختر
هامش
( 1 ) . براى آشنايى با نمونهاى از اين مشورتها ، بنگريد به : تاريخ الخلفاء سيوطى ص 143 - 144 .
( 2 ) . مروج الذّهب مسعودى 2 / 322 .
( 3 ) . تاريخ الخلفاء ص 133 . البتّه سلمان و بلال هم بودند كه از زمان پيامبر ( ص ) در مدينه ساكن بودند و جزو اصحاب پيامبر به شمار مىرفتند .