كار دارد يا از كردهء خود پشيمان است ، در شب اتفاق افتاده يا در روز ، محرم به عمره بوده يا به حج ؟
يحيى از جواب امام متحير شد و عرق بر پيشانيش نشست و آثار بيچارگى در صورتش آشكار شد مأمون خرسند شد و خدا را شكر كرد و به اطرافيانش گفت : ديديد راى و نظر من درست بود و انكار شما بىاساس است .
آنگاه به امام جواد عليه السّلام گفت : حاضرى با دختر من ام الفضل ازدواج كنى ؟
فرمود : بلى .
مأمون گفت : اكنون دخترم را به عقد خود درآور كه او را براى تو و تو را براى او برگزيدم و به نظر ديگران اعتنايى ندارم .
امام خطبهاى ايراد نمودند و فرمودند : ستايش خدا را و براى نعمتهاى او اقرار دارم و او را خداى يكتا مىدانم و در برابر وحدانيت او تسليم هستم و درود خداوند بر محمّد صلّى اللّه عليه و آله بهترين مخلوقات و برگزيدگان از عترت او اما بعد از فضل خدا بر بندگانش آنست كه فرموده : مردان و زنان بىزن و شوهر را به ازدواج يكديگر درآوريد اگر فقير باشند خدا آنها را از فضل خود بىنياز سازد و خدا داراى رحمت وسيع و داناست . اينك محمّد بن على بن موسى ام الفضل دختر عبد اللّه مأمون را در برابر مهريه جدهاش فاطمه دختر محمّد صلّى اللّه عليه و آله كه 500 درهم است به همسرى مىطلبد ، تو اى مأمون دختر خود را با اين مهريه به همسرى وى مىپذيرى ؟ مأمون جواب داد : آرى آيا شما هم مىپذيرى ؟
امام جواد عليه السّلام فرمودند : منهم پذيرفتم و به آن راضى هستم .
سپس مأمون دستور داد همه حضار بمانند ، سپس ريان مىگويد : ديرى نگذشت شنيدم صدايى مانند كشتىبانان به گوش مىرسد در اين هنگام خادمان كشتى نقرهاى را با طنابهاى ابريشمى مىكشيدند و آن لبريز از عطر خوشبو بود مأمون دستور داد : محاسن حضار را با عطر خوشبو كرده سپس سفرهها گسترده شد و به غذا خوردن پرداخته و در پايان به اندازهء موقعيت اشخاص هديهاى به آنان داده شد .
چون مردم مرخص شدند و نزديكان ماندند مأمون به امام جواد عليه السّلام عرض كرد اگر صلاح مىدانيد سؤال مطرح شده در مورد صيد توسط محرم را بيشتر توضيح دهيد .
امام فرمودند : محرم اگر در حل صيدى را بكشد و آن صيد پرنده بزرگ باشد بايد گوسفندى كفاره دهد و اگر در حرم مرتكب آن شود بايد دو برابر كفاره دهد و اگر جوجهاى را در حل بكشد بايد بره از شير گرفته كفاره دهد و اگر همانرا در حرم بكشد بايد يك بره و بهاى جوجه را بپردازد و اگر صيد وحشى باشد بايد يك گاو را كفاره دهد و اگر شترمرغى باشد بايد شترى كفاره دهد و اگر آهو باشد گوسفندى كفاره دهد .
اگر در حال احرام حج مرتكب صيد شود بايد در منى قربانى دهد و اگر در احرام عمره باشد بايد در مكه قربانى دهد و كفاره صيد نسبت به عالم و جاهل مساوى است اگر عمدى مرتكب شده گنهكار و اگر سهوى باشد گناهى ندارد .
الإرشاد ( فارسى ) — صفحة 695
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٦٩٥