54 - حضرت عليه السّلام به احنف بن قيس فرمود : سكوت برادر رضايت است و هركس با ما نباشد دشمن ماست .
55 - حضرت عليه السّلام فرمود : جود و بخشش مقتضاى فطرت و طبيعت است و منت گذاشتن پايه احسان و بخشش را فاسد مىكند .
56 - حضرت عليه السّلام فرمود : ترك كردن عهد و پيمان با دوست انگيزه و موجب قطع دوستى مىشود .
57 - حضرت عليه السّلام فرمود : صحبت كردن همگان در مورد چيزى نشانهاى از مقدمات وجود آن چيز است .
58 - حضرت عليه السّلام فرمود : در طلب روزى باشيد كه روزى براى كسى كه دنبال آنست ضمانت شده است .
59 - حضرت عليه السّلام فرمود : دعاى چهار نفر رد نمىشود رهبر عادل براى زير دستانش ، فرزند نيككار براى پدرش و پدر نيكوكار براى فرزندش و كسى كه در حقش ظلم شده است ، خداوند مىفرمايد : به عزت و جلالم سوگند تو را يارى مىكنم هرچند مدتى به طول بيانجامد .
60 - حضرت عليه السّلام فرمود : بهترين ثروتها ترك خواستن از ديگران است و بدترين فقرها خضوع و خشوع در مقابل ديگران است .
61 - حضرت عليه السّلام فرمود : كار خير از هلاكت جلوگيرى مىكند و مدارا با مردم مانع لغزش انسان مىگردد .
62 - حضرت فرمود : انسان خندانى كه به گناه خود اعتراف مىكند بهتر از گريانى است كه به پروردگار خود مباهات مىكند .
63 - حضرت عليه السّلام فرمود : اگر تجربهها در كارها نبود همه مسلكهاى مختلف مسدود مىشدند .
64 - حضرت عليه السّلام فرمود : پشتيبانى سودمندتر از عقل نيست و دشمنى خطرناكتر از جهل نيست .
65 - حضرت عليه السّلام فرمود : كسى كه آرزوهايش طولانى و زياد شود در عمل كوتاهى مىكند .
66 - حضرت عليه السّلام فرمود : شاكرترين مردم قانعترين آنهاست و ناسپاسترين مردم نسبت به نعمتها حريصترين آنهاست .
مانند اين كلمات حكيمانه فراوان است كه نوشتار ما گنجايش آن را ندارد و آنچه گذشت صاحبان خرد و انديشه را كفايت و قانع مىكند .
فصل پنجاه و چهارم [ : حجتهاى ظاهر در اثبات منزلت امير مؤمنان ( ع ) ]
اين فصل در نشانهها و حجتهاى ظاهر و قاطع خداوند متعال بر منزلت امير مؤمنان عليه السّلام كه نزد خداوند دارد كرامات مخصوص آن حضرت كه خداوند متعال مردم را به اطاعت ايشان و تمسك به ولايت و معرفت و شناخت حق ايشان ، همچنين اعتقاد به امامت و عصمت و كمال ايشان دعوت مىكند و دليل اين امور واضح و روشن است .