صاحبان خرد و انديشه بودند كه چگونه نابود شدند و راهى براى روشن شدن حقايق بودند . آنها كسانى را كه وارد امور دنيا ميشوند بعد از شادىها و سرور آن و امنيت و نعمتهاى آن از خطر هلاكت مىترسانند و آنها را بر حذر مىدارند . اما كسانى كه از شما صبور بوده و ثابت قدم بمانند ، سرانجام نفع براى آنان خواهد بود و عاقبت امور در حيطه قدرت پروردگار متعال است . پس واى بر عاقلانى كه خانههاى خود را در مسير سيلابهاى خروشان بنا مىكنند و پيوسته بر مالى كه در از دست دادن آن ايمن نيستند در تلاشند .
در تعجّبم از اين امّتى كه راه ميانه را رها كرد . و ظلم مىكند و از راه هدايت خود منحرف و از حركت در آن امتناع مىورزند و از پيامبر خود تبعيّت نمىكنند و در عمل هم به پيامبرشان اقتدا نمىكنند . به غيب و قدرت بىپايان الهى ايمان نمىآورند و از انجام اعمال زشت خوددارى نمىكنند . چگونه مىتوانند درست رفتار كنند حال آنكه پناهگاهشان در مشكلات ، گمان و ظنّ خودشان است و هر كدامشان امام خودش مىباشد . براى اثبات افكار خود به هر دليلى استدلال كرده و راه حق و حقيقت را رها كرده و از او دور مىشوند چرا كه با هم مأنوس شده و يكديگر را تأييد و تصديق مىكنند . ميراث پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را رها كرده و از آنچه خالق آسمانها و زمين كه بر همه مخلوقات آگاه و از حالشان باخبر است ، دست برداشتهاند . آنها افرادى تاريك دل ، غرق در شبهات ، رهبران سرگردانى و شك مىباشند و البته هركس به حال خودش رها شود ، گمراه شده و در انحرافها غرق خواهد شد ، چرا كه خداوند ضمانت كرده است كه مردم را به راه راست هدايت كند . « براى اينكه هركس هلاك مىشود ، از روى آگاهى است و هركس زنده ماند و عذاب نشد ، از روى اعمال آگاهانهء خود اوست و خداوند شنوا و آگاه است . » « 1 »
چقدر اين قوم شبيه امتى هستند كه حكمرانان خود را واگذارده و از هدايت كنندگان خود و عمل به دستورات آنها امتناع مىورزند . چقدر تأسف بار است تأثرى كه دل را مىآزارد و بر حزن و اندوه مىافزايد از اعمال شيعيانم بعد از وفاتم هرچند با هم انس و محبّت داشتند ولى بعد از من از يكديگر جدا شده و متفرّق مىشوند ، چگونه بعضى از آنها بعضى ديگر را خواهند كشت و محبتشان نسبت به هم به بغض و كينه تبديل خواهد شد . عاقبت گروهى كه فردا از اصل منحرف شده و عمل به فرع مىكنند و آرزو دارند در امورشان گشايش شود حال آنكه راه آن را گم كردهاند و مىخواهند غير عادى امورشان انجام شود . هركدام از آنها به شاخهاى آويزان شدهاند و با آن به هر طرف در حركتاند ولى خداوند كه ستايش مخصوص اوست آنها را مانند ابر پاييزى جمع خواهد كرد و آنها را چون ابرها متراكم كرده و بينشان الفت قرار مىدهد . براى آنها درهاى گشايش در امور و پيروزى گشوده مىشود و مانند سيل عرم از جاى خود حركت كرده و همهجا را در بر خواهند گرفت . هيچ پستى و بلندى و تپه و كوهى جلوى آنها را نمىگيرد و در دل بيابانها جارى شده و چشمههاى زمين با آنها همراه خواهد
هامش
( 1 ) - سوره انفال ، آيهى 42 .