اينكه قريش مىخواهد از ما انتقام بگيرد آنست كه خدا ما را بر آنها برترى داده و ما را به عنوان بزرگ و آقا از ميان آنها برگزيده است . سپس حضرت اين دو بيت شعر را خواندند :
به جان خودم سوگند گناه است كه شير خالص بنوشى و خرماى بىپوست را با شير و كره بخورى ! ما در آن وقت كه تو اهميتى نداشتى و مقامت بالا نبود و اطراف تو را درختهاى خشك و خالى فرا گرفته بود به تو مقام و منزلت داديم .
فصل بيستم ورود به ذى قار
هنگامى كه حضرت به ذى قار وارد شدند از تمام كسانى كه حاضر بودند بيعت گرفتند ، سپس صحبت كردند و بسيار حمد و ثناى الهى را به جا آوردند و فرمودند : حوادث زيادى براى ما اتفاق افتاد و ما در برابر همه آنها صبر كرديم در حالى كه خار به چشمان ما فرو مىرفت براى امر خدا تسليم شديم و از بوتهء آزمايش الهى سربلند بيرون آمديم و به اميد ثواب خداوند در خانه نشستيم و يقين كرديم كه صبر ما بهتر از آنست كه باعث تفرقه ميان مسلمانان و ريختن خون آنها شود ، ما خانوادهء نبوت و يادگارهاى رسول خدائيم و از ديگران به رسالت و معدن كرامتى كه خداى متعال آغاز اين امت را بوسيلهء آن برقرار ساخت ، سزاوارتريم . امّا طلحه و زبير كه از خاندان نبوّت و از نسل رسول خدا نبودند وقتى ديدند كه خداوند بعد از مدّتى ما را به حقّمان رسانده نگذاشتند يك سال بلكه يك ماه كامل تمام شود و چون به روش گذشتگان خود ناگهان از جا بلند شدند و خواستند حقّ الهى را پايمال كنند و گروه مسلمانان را از اطراف ما پراكنده كنند . حضرت بعد از ايراد اين سخنان آنان را نفرين كردند .
فصل بيست و يكم سخنى با كوفيان
عبد الحميد از سلمة بن كهيل روايت كرده كه ، هنگامى كه اهل كوفه در ذى قار با على عليه السّلام ملاقات كردند به ايشان خوش آمد گفتند و مقدمش را گرامى داشتند و به حضرت گفتند : خدا را شكر كه هم صحبتى با شما را نصيب ما كرد و ما را بوسيلهء يارى كردن شما گرامى داشت .
سپس امير المؤمنين عليه السّلام براى ايراد سخنرانى از جا برخاستند و بعد از حمد و ثناى خداوند فرمودند : اى مردم كوفه شما از گرامىترين و بااستقامتترين مسلمين هستيد و از همه آنها بهتر به سنت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله عمل مىكنيد و بيشترين سهم را از اسلام شما داريد . و من بعد از اطمينان به خداوند ، بخاطر وثوقى كه به شما داشتم پيش شما آمدم ، زيرا شما مردمى هستيد كه پس از پيمانشكنى طلحه و زبير و سرپيچى از فرمان و اطاعتم و بعد از اينكه اين دو نفر براى پيمانشكنى و ايجاد فتنه به عايشه روى آوردند ، اين شما بوديد كه براى حق جانفشانى كرديد .