خداوند چه ثواب و درجه و عزتى را براى شيعهء على قرار داده است ، مىگويد . . . » « 1 » و نيز رسول اكرم ( ص ) فرمود : « هفتاد هزار نفر از امت من بدون حساب وارد ( بهشت ) مىشوند . پس رو كرد به على ( ع ) و فرمود : يا على ( ع ) آنان شيعيان تو مىباشند و تو امام آنهايى » « 2 » .
روشن است ، حديثهايى كه اشاره به ظهور شيعه در زمان رسول اكرم ( ص ) دارد آنقدر زياد است كه آقاى سيد حامد حسين لكناهورى كه يكى از نويسندگان حديث مىباشد ، صفحات كتابش را كه به نام عقبات الانوار است و بيش از ده جلد مىباشد ، از آن مملوء نموده است « 3 » .
[ نظريه دوم : در روز سقيفه ]
نظريه دوم مربوط به كسانى است كه پيدايش تشيع را در روز سقيفه مىدانند . اين گروه استدلال مىكنند كه عدهاى از صحابه در روز سقيفه آشكارا گفتند : على ( ع ) بايد بر سايرين مقدم باشد . طبرى روايت كرده است : « زبير شمشيرش را از نيام كشيد و گفت : آن را در نيام فرونمىبرم تا اينكه با على ( ع ) بيعت كنند . . . » « 4 » . يعقوبى نيز بيان كرده است كه جماعتى از مهاجرين و انصار از بيعت با ابو بكر سرباز زدند و به على ( ع ) روى آوردند كه از آن جملهاند : عباس بن عبد المطلب ، فضل بن عباس ، زبير بن عوام بن عاص ، خالد بن سعيد ، مقداد بن عمرو ، سلمان فارسى ، ابو ذر غفارى ، عمار بن ياسر ، براء بن عاذب ، ابى بن كعب . . . « 5 » .
مشكل است بتوان گفت كه اين عده پس از پيامبر بدون هيچ مقدمهء قبلى عقيده داشتند كه حضرت على ( ع ) استحقاق امامت را دارد و ازنظر تاريخى واضح است كه برخى از آنها در زمان خود پيامبر ( ص ) داراى اين عقيده بودند و باقى بودن عدهاى از آنها بر دوستى على ( ع ) و اعتراف آنها به امامت آن حضرت ( ع ) خود دليل آن است كه
هامش
( 1 ) - علل الشرائع ، النجف 1963 ، ص 156 .
( 2 ) - الديلمى ، محمد ، ارشاد القلوب ، ج 1 ، بيروت 1381 ، ص 193 .
( 3 ) - كاشف الغطا ، محمد حسين ، اصل الشيعة و اصولها ، بيروت ، ص 87 - 90 .
( 4 ) - تاريخ الرسل و الملوك ، ج 2 ، قاهرة 1938 ، ص 444 .
( 5 ) - التاريخ ، ج 2 ، نجف 1358 ، ص 103 .