تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ الإمامية وأسلافهم من الشيعة ( پيدايش و گسترش تشيع ) ( فارسى ) — صفحة 112

مساهمون:

ص١١٢
نه هروقت مردم بخواهند و آن‌ها پيشنهاد كنند . اى گروه شيعه ! خداوند ، ما و شما مؤمنان را كه به ريسمان الهى چنگ زده‌ايم و دستور او را گردن نهاده‌ايم ، از كسانى قرار دهد كه از آزمايش و فتنه غيبت نجات يافته‌اند . . . » « 1 » . روشن است كه مقصود از شيعه در متن قبلى كه از نعمانى نقل شد ، اماميه است . زيرا چنان‌كه گذشت ، در بين فرقه‌هاى شيعه فقط اماميه است كه معتقد به مسئله غيبت امام دوازدهم ( ع ) هستند و در زمان غيبت مورد آزمايش قرار مىگيرند . پس خلاصهء مطالبى كه در اين فصل مورد بحث قرار داديم ، اين شد كه اصطلاح « اماميه » نام هيچ فرقهء از فرقه‌هاى شيعه قرار نگرفت ، مگر پس از اينكه غيبت دوازدهمين امام از امامان معصوم به وقوع پيوست و روشن شد كه غيبت امام دوازدهم اساس تشكل و نامگذارى فرقه اماميه به حساب مىآيد و مقصود ابن جوزى نيز از اين گفته كه : « اماميه مىگويند ممكن نيست دنيا بدون امامى از فرزندان امام حسين ( ع ) باشد » « 2 » ، همين است .
هامش
( 1 ) - نعمانى ، غيبت ، ص 100 - 101 . ( 2 ) - ابن جوزى ، ابو الفرج عبد الرحمن ، تلبيس ابليس ، قاهره 1928 ، ص 22 .