نيست » « 1 » . شهرستانى نيز در ضمن بحث از شيعهء اثنىعشريه مىگويد : « كسانى كه به فوت امام كاظم ( ع ) يقين داشتند و قطعيه ناميده شدند ، پس از آن حضرت امامت را به فرزندانش سوق دادند و گفتند : پس از موسى كاظم ( ع ) فرزندش على بن موسى الرضا ( ع ) امام است . . . و بعد از او امام محمد تقى ملقب به جواد ( ع ) . . . و بعد از او على بن محمد ملقب به نقى ( ع ) كه محل شهادت و مدفنش شهر قم مىباشد « 2 » ، امام است ، بعد از او امام حسن عسكرى زكى ( ع ) و پس از او فرزندش محمد قائم منتظر ( ع ) امام است . . . او امام دوازدهم است و اكنون هم فرقهء اماميه بر همين عقيده هستند . » « 3 »
بنابراين واژهء اماميه براى ناميدن شيعيانى غلبه كرده است كه معتقد به دوازده امامى مىباشند كه آخرين آنها امام زمان ( ع ) است و محور بحث ما هم در مورد همين فرقه مىباشد . اين واژه در نصوص گاهى به تنهايى و گاه با كلمهء شيعه به كار مىرود . به عنوان نمونه هنگامى كه ابن نديم دربارهء ابو نظر محمد بن مسعود سخن مىگويد ، وى را چنين توصيف مىكند : « او يكى از فقهاى شيعهء اماميه است » « 4 » . همچنين دربارهء ابو على بن احمد چنين مىگويد : « وى يكى از اكابر و بزرگان شيعهء اماميه است » « 5 » . همچنين على بن احمد كوفى را يكى از بهترين افراد اماميه توصيف مىكند « 6 » . ابن اثير نيز در ضمن بحث از حوادث سال 463 ه . مىنويسد : « در ماه رمضان آن سال ابو على محمد بن حسين بن حمزه جعفرى ، فقيه اماميه درگذشت » « 7 » .
همچنين علامه حلى به هنگام بحث از شخصيت سيد مرتضى مىگويد : « كتابهاى او از زمان خودش تا زمان ما كه سال 693 ه . است ، مورد استفاده اماميه بوده
هامش
( 1 ) - الفصول المختاره ، ج 2 ، نجف ، 1360 ، ص 111 .
( 2 ) - معروف آن است كه محل شهادت و دفن آن حضرت در شهر سامرا در عراق مىباشد .
( 3 ) - الملل و النحل ، ج 1 ، ص 150 .
( 4 ) - ابن نديم ، الفهرست ، قاهره ، 1348 ، ص 275 .
( 5 ) - ايضا ، ص 277 .
( 6 ) - ايضا ، ص 273 .
( 7 ) - ابن اثير ، الكامل ، ج 10 ، قاهره 1290 ، ص 26 .