خداوند در ميان خلق است و بدين وسيله با آنان مصافحه مىكند و براى كسى كه آن را استلام كند ( در قيامت ) گواهى مىدهد به پيمانى كه در عالم ذر بسته وفادار و پايبند بوده است . « 1 » ]
[ حجرههاى همسران پيامبر صلّى اللّه عليه و آله : پيامبر
هنگام بناى مسجد النبى ، براى هر يك از سوده و عايشه ، دو همسر خود ، خانهاى در كنار مسجد ساخت و به تدريج كه زنان ديگرى به همسرى آن حضرت درآمدند ، بر تعداد خانهها افزود . تا اينكه مجموع آنها به نه خانه رسيد .
اين خانهها ، از خانهء عايشه آغاز مىشد و تا باب الرحمه ادامه مىيافت و درهاى آنها به داخل مسجد گشوده مىشد . بعضى موقعيت خانههاى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را در سمت شرقى مسجد و بعضى در سه طرف شمال ، جنوب و شرق مسجد ذكر كردهاند .
در مورد موادّ ساختمانى خانههاى ياد شده ، مطالب گونهگونى گفته شده است ؛ از قبيل چوب خرما و خشت خام ، شاخ و برگ خرما با پوششى از پارچهء پشمى ، خشت و شاخهء خرما و گل و ارتفاع آنها به اندازهاى بود كه حسن بصرى كه در زمان عثمان نوجوانى نزديك به حدّ بلوغ بوده ، مىگويد :
دست او به سقف آنها مىرسيده است .
امّ سلمه كه پس از درگذشت زينب بنت جحش در خانهء او ساكن شد ، آن را در غياب پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كه به غزوهء « دومة الجندل » رفته بود ، با خشت و گل بازسازى كرد ، حضرت در بازگشت علّت اين تغيير را از وى جويا شد ، امّ سلمه در پاسخ گفت : براى آنكه از ديد مردم محفوظ بمانم ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
« يا امّ سلمة إنّ شرّ ما ذهب مال المسلم البنيان » ؛ « بدترين شيوه به هدر رفتن مال مسلمان ، ساخت و ساز است . »
ابن سعد دربارهء سرنوشت خانههاى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله پس از آن حضرت ، مىنويسد : بنا به وصيت سوده ، خانهء وى به عايشه واگذار شد و به نقل ديگر ، ابن زبير آن را خريد . خانهء صفيه را وارثان وى به مبلغ 180000 و يا 200000 درهم به معاويه فروختند و معاويه خانهء عايشهء را نيز به 180000 درهم خريد .
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 4 ، ص 406 ، ح 9