تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 513

مساهمون:

ص٥١٣
( ( 4537 ) ) هر زمان صندوقيى اى ناپسند هاتفان و غيبيانت مىخرند اين يقين ميدان كاسير و بنده اى زان كه در صندوق غمها مانده اى بند هر چه گشته‌اى از نيك و بد هر يكى بر تو چو صندوقيست شَد تا نگردى زاين همه آزاد تو كى شود اى جان ز غم دلشاد تو

آيه

« إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ 89 : 14 . » ( 1 ) ( به تحقيق خداى تو ديده بان است . )

روايت

ابن الحجاج عن ابى الحسن ( موسى بن جعفر عليهما السلام ) فى الرجلين يتسابان ؟ قال البادى منهما اظلم و وزره على صاحبه ما لم يعتذر الى المظلوم . ) ( 2 ) ( ابن الحجاج از موسى بن جعفر عليهما السلام روايت كرده است كه دو مرد بيك ديگر فحش و ناسزا مىگويند ؟ فرمود : كسى كه شروع به ناسزا گفتن كرده است ، ستم كارتر است . و گناه طرف ديگر هم به گردن او است . مادامى كه از مظلوم پوزش نطلبد ) .

توضيح

- جملهء و وزره على صاحبه اشتباهى در بر دارد كه مسلما از راوى و يا از نسخه است ، زيرا به طور قطع مقصود امام اين است كه گناه دومى هم به گردن آغاز كنندهء ناسزا گويى است ، در صورتى كه ظاهر جمله مىرساند كه گناه او به گردن طرف ديگر است .
هامش
( 1 ) سوره الفجر ، آيهء 14 . .
( 2 ) مكاسب ، انصارى ، ص 32 . .