شقاوت به بهار سعادت روى بياورند . روى به توبه و انابه آورند كه خداى رحمان و رحيم پذيرندهء توبه ها است و امر خداوندى را مطيع شوند . هنگامى كه از پشيمانى ناله ها كنند ، عرش الهى از نالهء گنه كاران مىلرزد -
( ( 3626 ) ) آنچنان لرزد كه مادر بر ولد
دستشان گيرد به بالا مىكشد
( ( 3627 ) ) كاى خداتان وا خريده از غرور
نك رياض فضل و نك رب غفور
پس از اين ، برگ و نوا و روزى جاودانى از فضاى ملكوتى نه از ناودان به سراغتان خواهد آمد . وقتى كه دريا بر واسطه ها رشك برد ، تشنه سوخته مانند ماهى مشك را ترك و راه دريا را پيش مىگيرد . برو داستان شاه زادگان را بياور كه اين حديث بالاتر از حدود امكان است .