( ( 1598 ) ) اين نخواندى كالكلام اى مستهام
فى شجون جرّه جرّ الكلام
( ( 1599 ) ) هين مشو شارع در آن حرف رشد
چون سخن بىشك سخن را مىكشد
( ( 1600 ) ) نيست در ضبطت چو بگشادى دهان
از پى صافى شود تيره روان
( ( 1601 ) ) آنكه معصوم ره وحى خداست
چون همه صاف است بگشايد رواست
( ( 1602 ) ) زان كه ما ينطق رسول بالهوى
كى هوا زايد ز معصوم خدا
( ( 1603 ) ) خويشتن را ساز منطيقى ز حال
تا نگردى همچو من سخرهء مقال
آيه
« فَلْيَضْحَكُوا قَلِيلًا وليَبْكُوا كَثِيراً جَزاءً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ 9 : 82 » ( 1 ) ( اندكى بخندند و زياد خواهند گريست ، اين پاداش اندوخته هاى آنان است ) . « واَلَّذِينَ اِسْتَجابُوا لِرَبِّهِمْ وأَقامُوا اَلصَّلاةَ وأَمْرُهُمْ شُورى بَيْنَهُمْ ومِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ 42 : 38 . » ( 2 ) ( مردم با ايمان كسانى هستند كه خدايشان را اجابت كردند و نماز را بر پا داشتند وامور آنان در ميانشان با مشورت انجام مىشود و از آن چه كه به آنان روزى كردهايم انفاق مىكنند ) . « و ما يَنْطِقُ عَنِ اَلْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى 53 : 3 - 4 . » ( 3 ) ( پيامبر از روى هوى سخن نمىگويد . گفتهء او چيزى جز وحى كه به او مىرسد نيست . )
هامش
( 1 ) سوره التوبه ، آيهء 82 . .
( 2 ) سوره الشورى ، آيهء 38 . .
( 3 ) سوره النجم ، آيهء 3 و 4 . .